گروهی از ستاره شناسان آماتور نوع جدیدی از نور را در آسمان شب کشف کرده اند. این نور «استیو» نام گرفته است.

 نخستین مرتبه اریک داناوان از دانشگاه کالگری کانادا تصویر این نور را در عکس های گروهی در فیس بوک دید.

گروه فیس بوکی این پدیده را یک آرک پروتونی معرفی کرده بود. اما او می دانست که نور پروتون قابل مشاهده نیست.

به هرحال آزمایش ها نشان داد این نور در حقیقت جریانی از گازهای پرسرعت و درخشان است.

در همین راستا سازمان فضایی اروپا ابزارهای حوزه الکتریکی را به ارتفاع ۳۰۰ کیلومتری سطح زمین فرستادند تا این نور را ارزیابی کند. ارزیابی ها نشان داد دمای هوا درون این جریان گازی ۳ هزار درجه سانتیگراد گرمتر از محیط خارج آن است.

درون این جریان با عرض ۲۵ کیلومتر، گاز با سرعت ۶ کیلومتر برثانیه حرکت می کند.

 البته تاکنون اطلاعات کمی درباره نور بنفش موجود در تصویر وجود دارد زیرا نه شفق است و نه از فعال و انفعال ذرات خورشیدی با حوزه مغناطیسی زمین شکل می گیرد.

از سوی دیگر به نظر می رسد گروه فیس بوکی این شفق را با الهام از شخصیت کارتونی «آنسوی پرچین» استیو نامیده اند.

 به گزارش مهر به نقل از ساینس الرت،به گفته دانشمندان سازمان فضایی اروپا پدیده «استیو» بسیار شایع است اما تاکنون ستاره شناسان متوجه آن نشده بودند.

مقاله قبلیواکنش صنعت سینما به درگذشت جاناتان دمی کارگردان «سکوت بره‌ها»
مقاله بعدیرویترز: حمله هوایی اسرائیل به «انبار تجهیزات نظامی جمهوری اسلامی» در سوریه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.