طیبه سیاوشی عنایتی، نماینده مردم تهران در مجلس دهم در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا با ابراز نگرانی از حضور برخی مسئولان دولت نهم و دهم از جمله طبیب‌زاده نوری در اردوگاه رییسی گفت: ایشان در مجلس نهم نیز حضور داشتند و مصوبات این مجلس مطالبات و دستاوردهای به دست آمده در حوزه زنان را تخریب کرد. با توجه به اینکه در دولت یازدهم فضا برای زنان باز شد، نباید بگذاریم این فضا دوباره بسته شود.

این نماینده مجلس دهم با اشاره به عملکرد طبیب‌زاده نوری در مجلس ادامه داد: آن‌ها با لایحه تحکیم خانواده به ازدواج موقت رسمیت دادند. این لایحه پایه و اساس خانواده را از هم پاشید. در حقیقت به بهانه شرعیت و تحکیم خانواده آسیب جدی به زنان زدند و جایگاه آنها را متزلزل کردند. باید از مردم پرسید آیا می‌خواهند افرادی با چنین طرز تفکرهایی دوباره بر سر کار بازگردند؟

وی با اشاره به اینکه این خط فکری زن را شهروند دوم می‌داند، تصریح کرد: البته در مجلس، زنان اصولگرای معتدلی هستند که تمام تلاش‌شان در راستای احقاق حقوق زنان است و مثل خانم طبیب‌زاده فکر نمی‌کنند. اگر نظرات او را در مجلس نهم بخوانید، متوجه می‌شوید، از کدام پایه فکری تغذیه می‌شوند.

این نماینده مجلس دهم در مورد عملکرد طبیب‌زاده در دولت احمدی‌نژاد ادامه داد: معاونت زنان در آن دولت با تاکید بر روی تفکیک جنسیتی به این مسئله دامن زد و آن را به افراط کشاند و با شعار حفظ خانواده تلاش‌های دولت اصلاحات را برای مبارزه با خشونت بر علیه زنان به باد داد.

سیاوشی عنایتی در مورد اظهارات متناقض طبیب‌زاده در حوزه زنان گفت: با وجود سمت‌هایی که دارد معتقد است؛ زنان نباید در پست‌ وزارت مشغول شوند تا مطالبات زنان را محقق کنند. جالب است که او حضور زنان را زیر سوال می‌برد و بر این باور است وظیفه آنها فقط مادری و خانه‌داری است. در حالی که خود مشغول کار سیاسی است و این در حالی است که زنان فقط زمانی می‌توانند به مطالبات به حق خود برسند که سهمی در قدرت سیاسی داشته باشند.

مقاله قبلیچهره های مطر ح جبهه ملی از حسن روحانی حمایت نمودند
مقاله بعدیحمایت محمد علی کشاورز از حسن روحانی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.