میخائیل اولیانوف، نماینده دائم روسیه در سازمان‌های بین‌المللی وین، ضمن «حساس» قلمدادکردن پرونده سانتریفیوژهای جمهوری اسلامی گفت، این سانتریفیوژها می‌باید نابود، منتقل و یا تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در ایران پلمپ شوند.

اولیانوف، دوشنبه 13 دسامبر، در مصاحبه‌ای با اشاره به مذاکرات احیای توافق هسته‌ای موسوم به «برجام» در وین گفت، این مذاکرات با سرعت «نه چندان زیادی» در حال پیشرفت است.

او در این مصاحبه، پرونده سانتریفیوژهای جمهوری اسلامی را، یکی از ده‌ها موضوع مطرح‌شده بر روی میز مذاکرات دانست.

العربیه به نقل از تاس نوشت؛ سانتریفیوژها با چرخاندن اورانیوم غنی‌سازی شده، درصد خلوص آن را افزایش می‌دهند. امری که می‌تواند هم برای اهداف غیرنظامی استفاده شده و یا اگر به غنای 90 درصد برسد، می‌تواند برای ساخت سلاح هسته‌ای به کار گرفته شود.

مقاله قبلیتروئیکای اروپایی: برجام به زودی پوچ می‌شود
مقاله بعدیرافائل گروسی: جمهوری اسلامی هیچ راهی برای دور زدن بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ندارد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.