ایالات متحده نسبت به تداوم حصر خانگی نورعلی تابنده، قطب درویشان گنابادی، و حبس درویشان واکنش نشان داد.

سم براون بک، نماینده ویژه آمریکا در امور آزادی مذاهب در جهان، روز دوشنبه ۲۵ آذر با انتشار یک پیام توئیتری خواستار پایان حصر خانگی نورعلی تابنده، برخورداری او از مراقبت های پزشکی، و پایان زندان درویشان گنابادی شد.

در این پیام که متن آن در توئیتر فارسی وزارت خارجه آمریکا نیز منتشر شده، آمده است: «ما نگران سلامتی دکتر نورعلی تابنده، رهبر [قطب] دراویش گنابادی، هستیم که ماه ها است در ایران بدون دسترسی به مراقبت های پزشکی، در حبس خانگی است. ما از ایران می خواهیم که به او اجازه خروج از منزل بدهد و همه درویشانی را که تنها به خاطر ابراز عقیده و مذهب خود بازداشت شده اند، آزاد کند.»

در روزهای گذشته اخباری از وخامت حال و احتمال فوت آقای تابنده منتشر شده بود که از سوی نزدیکان او تکذیب شد.

نور علی تابنده بیش از یک ماه پیش، که خود با محدودیت در ملاقات ها و رفت و آمد روبرو است، در اعتراض به تداوم حبس درویشان گنابادی از خوردن غذا و دارو خودداری کرد. در پی آن، جمعی از درویشان داخل و خارج زندان نیز دست به اعتصاب غذا زدند.

علیرضا روشن، یکی از مدیران وبسایت خبری مجذوبان نور، روز دوشنبه ۱۳ آبان به صدای آمریکا گفت که ۷۱ درویش گنابادی زندانی به همراه تعدادی از دراویش خارج از زندان از روز یکشنبه ۱۲ آبان در اعتراض به وضعیت موجود دراویش و در پی امتناع نورعلی تابنده سرسلسله دراویش گنابادی از خوردن غذا و دارو دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

مقاله قبلی« گنه کرد در بلخ آهنگری ***** به شوشتر زدند گردن مسگری » !! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیاینستکس چیست؟ و چگونه تحریم ها را کم اثر می کند؟ بقلم کاسپین ماکان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.