فیلم «استیو جابز» به کارگردانی دنی بویل برای نمایش در بخش اصلی جشنواره امسال فیلم نیویورک انتخاب شد.

 فیلم «استیو جابز» ساخته دنی بویل روز سوم اکتبردر جشنواره فیلم نیویورک در بخش اصلی به نمایش درخواهد آمد. در این فیلم مایکل فاسبندر در نقش استیو جابز در کنار کیت وینسلت، ست روگن، جف دانیلز مایکل اشتولبرگ و کاترین واترسون به ایفای نقش می پردازد. فیلمنامه «استیو جابز» را آرون سورکین نوشته است.

 آرون سورکین و اسکات رودین، پیش از این هم در سال ۲۰۱۰ با فیلم «شبکه اجتماعی» در جشنواره فیلم نیویورک حضور داشتند.

این فیلم که اقتباسی است از زندگینامه استیو جابز نوشته والتر ایساکسون، قرار است برای ۹ اکتبر آماده اکران شود. تیم تهیه کنندگان این فیلم علاوه بر دانی بویل شامل مارک گوردون، گایمون کسیدی و کریستین کولسون است.

کنت جونز مدیر جشنواره و کمیته انتخاب در این‌باره گفت: این فیلم با همه شنیده ها و تصورات شما از فیلم زندگی استیو جابز فرق می کند. این فیلم بسیار دقیق و هنرمندانه ساخته شده و فیلم جذابی است.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، جشنواره فیلم نیویورک در روز ۲۵ سپتامبر با نمایش فیلم «پیاده روی» رابرت زمکیس افتتاح می شود و در ۱۱ اکتبر با نمایش فیلم «مایل های پیش رو» به کارگردانی دان چیدل به کار خود خاتمه می دهد.

مقاله قبلیچرا خامنه ای از این همه وقاحت ابائی ندارد؟ نوشتاری از دکتر محمد علی مهرآسا
مقاله بعدیتامی لی جونز به فیلم بعدی «بورن» پیوست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.