کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال امیر قلعه نویی و سعید الهویی دستیارش در تیم گل گهر سیرجان را نقره داغ کرد. این دو مربی در مجموع ۵ ماه محروم شدند و باید جریمه سنگین نقدی بپردازند.

در خصوص تخلفات انتسابی به امیر قلعه نویی و سعید الهویی به ترتیب سرمربی و مربی تیم گل گهر سیرجان مبنی بر نشر اکاذیب و توهین از طریق بیان مطالبی در مصاحبه های بعد از بازی بین دو تیم گل گهر سیرجان و استقلال تهران در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ از سوی نامبردگان و همچنین پس از اخراج سعید الهویی از مسابقه علیه داوران مسابقات، فدراسیون فوتبال و اعضای تیم استقلال با توجه به مجموع اوراق و محتویات پرونده از جمله بیانات قلعه نوعی از قبیل (در این ۴۰ سال فقط چیزی که بوده ظلم بوده و ظلم بوده و ظلم و نمونه اش را در فوتبال هم می بینیم ما هم لقممون سالمه و هم نطفمون و عین خیلی ها نیست که این نونها را خورده باشیم) و اظهارات سعید الهویی از قبیل (به داور بازی و استقلال با هم تبریک می گویم ، امروز فوتبال روی کثیف خودش را به ما نشان داد) و بدرفتاری ایشان پس از اخراج از زمین مسابقه و سایر قراین و امارات موجود در پرونده تخلفات انتسابی به مشارالیهما محرز و مسلم تشخیص و با لحاظ تعدد و تکرار تخلفات آنها مستند به مواد ۷۱ ، ۹۲ و ۱۱۷ مقررات انضباطی مصوب ۱۳۹۷ امیر قلعه نویی به سه ماه محرومیت از همراهی تیم خود در تمامی مسابقات رسمی فوتبال در فصل آتی و پرداخت سه میلیارد ریال جریمه نقدی ، سعید الهویی به دو ماه محرومیت از همراهی تیم خود در تمامی مسابقات رسمی فوتبال در فصل آتی و پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال جریمه نقدی و باشگاه گل گهر سیرجان نیز با توجه به تحقق مسئولیت تضامنی موضوع ماده ۵۰ مقررات انضباطی به پرداخت مبلغ دو میلیارد ریال جریمه نقدی محکوم شدند.

رأی صادره با رعایت بند ۴ ماده ۱۰۳ مقررات موصوف قابل اجرا بوده و ظرف مدت ۷ روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی نزد کمیته استیناف می باشد .ضمناً باشگاه گل گهر سیرجان در پرداخت جرایم نقدی قلعه نویی و الهویی نیز دارای مسئولیت تضامنی است

 فدراسیون فوتبال نوشت؛ اظهارات جنجالی امیر قلعه نویی که باعث نقره داغ شدن او توسط کمیته اخلاق فدراسیون؛ در این چهل سال هر چه بوده ظلم بوده و ظلم بوده و ظلم. نمونه اش در همین فوتبال که این ناعدالتی ها صورت می گیرد. آقای حسن زاده! آقای عزیزی خادم که آمده اید و فقط ادعا دارید این چه وضعی داوری است!

امیر قلعه نویی دوباره تاکید کرد: ۴۲ سال است در این فوتبال هستم. هر چه دیدم بی عدالتی و ظلم بوده است. الان هم حرفی برای گفتن ندارم و بروید هر کاری می خواهید بکنید!

مقاله قبلیآیا یک آخوند در صف های دریافت واکسن کرونا مشاهده می کنید؟! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیبررسی امنیت کشتیرانی بین‌المللی در شورای امنیت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.