نیروی زمینی امریکا در اروپا درسال 2018 نفربرهای زرهی مدرنیزه شده Stryker را دریافت می کند که از قدرت آتش بیشتری برخوردار است.

 مدل جدید Stryker، مسلح به توپ خودکار 30 میلی متری در ماه اکتبر به ارتش آمریکا تحویل داده خواهد شد. در نظر است این ماشین زرهی در مه 2018 به پایگاه امریکا در شهر فیلزک المان رسانده شود.

نشریه تخصصی Stars and Stripes با استناد به ژنرال دانیل آلین، معاون ستاد نیروی زمینی امریکا گزارش می دهد مدل جدید Stryker با سلاح قوی تر به جای تیربار سابق 12.7 میلی متری برای مقابله موثر با نمونه های مشابه روسی به اروپا فرستاده می شود.

به گزارش اسپوتنیک به نقل از نشریه تخصصی Stars and Stripes،ژنرال امریکایی گفت:” وقتی ما در عراق و افغانستان مشغول بودیم، روس ها سلاح های خود را مدرنیزه کردند”. پایگاه آمریکا در فیلزک آلمان خواستار دریافت بیش از 80 دیتگاه از ماشین های زرهی جدید است.

استریکر نفربر زره‌پوش آمریکایی هشت چرخ با چهار چرخ محرک است. پروژه استریکر خانواده‌ای از خودروهای همسان ولی ویژه می‌باشد که همه آنها از قطعات، تکنولوژی و ساختار ابتدایی یکسان بهره می برند. پروژه استریکر ارتش ایالات متحده امریکاتلاشی برای یافتن یک تعادل کارآمد بین قدرت و توانایی جابجایی بوده و خودرویی است که به اندازه یک تانک مهلک بوده و همانند هامویسریع می‌باشد و می تواند در کمتر از۹۶ ساعت در هر جای دنیا آماده سرویس دهی شود. استریکر نخستین خودروی زره‌پوش جنگی ارتش امریکا بعد از خودرو جنگی پیاده نظام ام۲ بردلی است که در دهه ۱۹۸۰ میلادی طراحی و ساخته شد.

استریکر بر اساس ال‌آوی ۳ (خودرو زرهپوش سبک) ارتش کانادا طراحی شده که خود برگرفته از نفربرهای چرخ‌دار سوئیسی موواگ پیرانیا است. کارخانه جنرال داینامیکس که طراح و سازنده ال‌آوی و استریکر است نخستین استریکر را در سال ۲۰۰۳ به نیروی زمینی ارتش آمریکاتحویل داد و اکنون حدود ۴ هزار استریکر از انواع مختلف مشغول خدمت در ارتش آمریکا هستند.

زره پایه استریکر مقاومت کامل در برابر فشنگ‌های ۷.۶۲ م‌م ناتو دارد و با نصب یک زره تکه دوزی سرامیکی در مقابل گلوله های مسلسل ۱۴.۵ م‌م هم ایمن خواهد شد. دیواره درونی خودرو عایق‌کاری شده تا از خرد شدن قسمت درونی زره بر اثر ضربه جلوگیری شود. این نفربر به سیستم اتوماتیک اطفای حریق و حفاظت شیمیایی-میکروبی-اتمی هم مجهز است.

استریکرهایی که در مناطق جنگی مورد استفاده قرار می گیرند با زره قفسی فولادی پوشانده می شوند که از آنها در مقابل راکت‌های آرپی‌جی محافظت می‌کند و به تازگی یک زره انفجاری واکنشی هم برای آن طراحی شده است که قرار است جایگزین زره قفسی شود.

سلاح اصلی نفربر زرهپوش استریکر یک تیربار سنگین ۱۲.۷ م‌م با ۲۰۰۰ فشنگ یا یک نارنجک‌انداز اتوماتیک ۴۰ م‌م با ۴۳۰ نارنجک است که به صورت کنترل از راه دور عمل می کنند.

خدمه نفربر دو نفر هستند و توان حمل ۹ سرنشین را دارد. وزن آن ۱۶.۵ تن است و با یک موتور دیزلی به قدرت ۳۵۰ اسب بخار به حداکثر سرعت ۱۰۰ کیلومتر در جاده می‌رسد و برد عملیاتی آن با یک بار سوخت‌گیری حدود ۵۳۰ کیلومتر است. استریکر می‌تواند از خاکریزهای دو متری بگذرد. در آب‌هایی به عمق ۱.۲ متر حرکت کند. از شیب ۶۰ درجه بالا رود و موانع عمودی به ارتفاع ۶۰ سانتی متر را پشت سر بگذارد.

در زمانی که ژنرال اریک شینسکی رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا بود، این خودرو از جانب او مورد استقبال فراوان قرار گرفت و از حامیان اصلی به کارگیری این خودرو در ارتش امریکا به شمار می رفت.

 

 

مقاله قبلیگاردین: لیورپول به دنبال جذب سردار آزمون
مقاله بعدی” تلنگر ” بخش نخست!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.