این در حالیست شنبه شب، کاخ سفید در بیانیه ای اعلام کرد که پرزیدنت ترامپ در گفت و گوی تلفنی با رئیس جمهوری فرانسه درباره وضعیت لبنان و سوریه تبادل نظر کرده و هر دو موافقت کردند که در همکاری با متحدان خود، به اقدامات بی ثبات کننده جمهوری اسلامی و حزب الله لبنان در منطقه پاسخ دهند.

هدف از این نشست اضطراری که روز یکشنبه ۲۸ آبان به درخواست عربستان سعودی و با حمایت امارات متحده عربی، بحرین و کویت برگزار شد، رویارویی با جمهوری اسلامی و متحدش حزب الله لبنان است که ریاض و متحدانش می‌گویند در امور داخلی کشورهای منطقه دخالت می‌کنند.

عادل الجبیر، وزیر خارجه عربستان سعودی پیشتر گفته بود که کشورهای عرب می‌خواهند تمامی گزینه‌ها را برای مقابله با رفتار تهاجمی جمهوری اسلامی و حزب الله بررسی کنند.

او گفته بود: «به هر صورتی که نگاه کنید جمهوری اسلامی کشوری است که رفتار تهاجمی دارد. ما به این تهاجم واکنش نشان می‌دهیم و می‌گوییم دیگر کافیست. دیگر به شما اجازه تهاجم نمی‌دهیم.»

تنش منطقه‌ای بین عربستان سعودی و جمهوری اسلامی بر سر استعفای ناگهانی سعد حریری، نخست وزیر لبنان، و تشدید بحران در یمن بالا گرفته است.

آقای حریری دو هفته پیش در ریاض اعلام کرد که به علت نگرانی از سوء قصد به جانش و گسترش ناآرامی در منطقه توسط جمهوری اسلامی و حزب الله از مقامش استعفا می‌دهد.

میشل عون ، رئیس جمهوری لبنان و متحد حزب الله، استعفای حریری را نپذیرفت و او را گروگان ریاض خواند. ادعایی که هم حریری و هم ریاض آن را تکذیب کردند. آقای حریری روز گذشته پس از میانجی گری امانوئل ماکرون رئیس جمهوری فرانسه به پاریس سفر کرد. او پس از ملاقات با ماکرون گفت که چند روز دیگر برای شرکت در جشن استقلال به کشورش باز خواهد گشت و جایگاه خود را در سیاست لبنان روشن خواهد کرد.

ریاض، حزب الله را متهم کرده است که در پرتاب راکت توسط حوثی‌های یمن به سوی عربستان سعودی در ماه جاری ، نقش داشته است. محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی گفت جمهوری اسلامی با تامین راکت برای حوثی‌ها به تهاجم مستقیم نظامی علیه عربستان سعودی دست زده است.

خبرگزاری فرانسه می‌گوید عربستان سعودی در واکنش به پرتاب موشک توسط حوثی‌ها، خواستار برگزاری این نشست اضطراری شده است.

به گزارش صدای آمریکا؛ تلویزیون دولتی مصر نیز در گزارشی درباره این نشست گفت که ممکن است کشورهای عرب درخواست خود برای پایان دادن به رفتار تهاجمی جمهوری اسلامی در منطقه را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع دهند.

مقاله قبلیکشف بقایای بودا در یک جعبه باستانی
مقاله بعدیجان تورتورو و جولین مور در «گلوریا» جلوی دوربین می‌روند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.