خست وزیر استرالیا به پناهجویانی که از خروج از اردوگاه مانوس خودداری می‌کنند هشدار داده تا هرچه زودتر این محل را ترک کنند و یک عضو کابینه این کشور بعضی از پناهجویان را به زمینه‌سازی برای درگیری با ماموران محلی متهم کرده است.

روز جمعه، ۱۹ آبان (۱۰ اکتبر)، مالکوم تورنبول، نخست وزیر استرالیا، از ساکنان باقی مانده در اردوگاه پناهجویان در جزیره مانوس خواست تا این محل را تخلیه کنند. وی گفت که ماموران دولت پاپوآ گینه نو برای باز پس‌گیری این اردوگاه وارد عمل خواهند شد و کسانی که در این محل باقی مانده باشند به زور از آن اخراج خواهند شد.

نخست وزیر استرالیا گفت که از کسانی که در اردوگاه پناهجویان هستند می‌خواهد “قبل از اینکه ماموران آنان را به زور از اردوگاه خارج کنند، به میل خود از این محل خارج شوند.”

اردوگاه واقع در جزیره مانوس، متعلق به پاپوآ گینه نو، یکی از مراکز تعیین شده توسط دولت استرالیا برای اعزام پناهجویان بوده است اما سال گذشته، دادگاه قانون اساسی گینه نگهداری افراد در این محل را مغایر قانون اساسی این کشور دانست و به دولت دستور داد این محل را تعطیل کند. مهلت تعیین شده برای تخلیه اردوگاه روز ۳۱ اکتبر – ده روز پیش – بود اما حدود ششصد تن از ساکنان اردوگاه از خروج از آن خودداری کردند.

باقی‌ماندگان در این محل گفته‌اند که در صورت خروج از اردوگاه، نگران اقدامات خشونت‌آمیز برخی از اهالی محل هستند و امنیت جانی ندارند. آنان خواستار امکانات بهتری پس از خروج از اردوگاه شده‌اند. به گفته مقامات استرالیایی، یکصد تن از کسانی که در ابتدا از اردوگاه خارج نمی‌شدند ظرف ده روز گذشته این محل را ترک کرده‌اند.

_98692842_5b09f36b-4ff2-4f9d-b2d7-51b9924a7a16

به ساکنان اردوگاه گفته شده بود که می‌توانند به کشورهای خود بازگردند، یا با اعزام به اردوگاه واقع در جزیره نارو موافقت کنند و یا به عنوان پناهجو یا پناهنده به کشورهای دیگر طرف توافق با استرالیا، از جمله کامبوج بروند.

از ده روز پیش، برق و آب اردوگاه قطع شده و غذایی برای این ششصد نفر ارسال نمی شود. آنان گفته بودند که مقداری مواد غذایی ذخیره کرده‌اند و در نظر دارند با جمع‌آوری آب باران، نیاز خود را تامین کنند.

به گزارش بی بی سی؛ نخست وزیر استرالیا فعالان مدافع حقوق پناهجویان در این کشور را به تحریک و تشویق باقی ماندگان در اردوگاه مانوس متهم کرده و گفته است که با توجه به شرایط نامساعد اردوگاه در ده روز اخیر، این گروه‌ها را مسئول عواقب این وضعیت خواهند بود.

 

مقاله قبلیترکیب شیمیایی موثر در سه عنصر اصلی حیات کشف شد
مقاله بعدیکشف باشگاه 2300 ساله در مصر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.