جان لجند در ۳۹ سالگی به نخستین هنرمند سیاهپوست تاریخ تبدیل شد که توانسته هر چهار جایزه مهم دنیای هنر را از آن خود کند.

 جان راجر استفنز كه با نام هنري لجند شناخته مي‌شود، آهنگساز و خواننده و بازيگر آمريكايي است كه چند روز پيش در هفتادمين دوره مراسم اهداي جوايز امي (بخش هنرهاي نوآورانه) برنده جايزه امي به عنوان تهيه‌كننده برنامه «سوپراستار عيسي مسيح، زنده در كنسرت» شد. به اين ترتيب، او نخستين سياهپوست تاريخ است كه توانسته چهار جايزه امي، گرمي، اسكار و توني EGOT را كسب كند.

نكته جالب اينكه «سوپراستار عيسي مسيح» دو جايزه امي براي اندرو لويد وبر و تيم رايس به ارمغان آورد تا آنها هم در كنار لجند به فهرست چهره‌هاي استثنايي برنده EGOT بپيوندند. نخستين و تنها آمريكايي/آفريقايي برنده چهار جايزه بزرگ دنياي هنر در 39 سالگي همراه با رابرت لوپس جوان‌ترين اعضاي فهرستي هستند كه در تمام اين سال‌ها فقط 12 عضو داشت و امسال تعداد اعضاي آن به 15 رسيد.

لجند كه براي بازي در نقش اصلي «سوپراستار عيسي مسيح» نامزد دريافت يك جايزه امي است (مراسم اصلي امي روز 17 سپتامبر برگزار مي‌شود)، براي ترانه «افتخار» در فيلم سينمايي «سلما» جايزه اسكار (و گلدن گلوب) برده، 10 جايزه گرمي در كارنامه دارد، سال گذشته با تهيه‌كنندگي نمايش «جيتني» برنده جايزه توني شد و امي را هم امسال به دست آورد تا از اين نظر در دنياي هنرهاي سينما، تلويزيون، موسيقي و تئاتر تاريخ‌ساز شود.

15 ستاره‌اي كه پيش‌تر توانسته‌اند هر چهار جايزه امي، گرمي، اسكار و توني را ببرند عبارتند از هلن هيز، ريتا مورنو، جان گيلگاد، آدري هپبرن، ووپي گلدبرگ، ريچارد راجرز، ماروين همليش، جاناتان تونيك، مايك نيكولز، اسكات رودين، مل بروكس، رابرت لوپس و جان لجند. امي، گرمي و توني به ترتيب معادل اسكار در تلويزيون، موسيقي و تئاتر هستند.

به گزارش همشهری به نقل از ورايتي، بني پاسك و جاستين پل هم مي‌توانستند به اين فهرست اضافه شوند كه نامزدي‌شان در بخش موسيقي «داستان كريسمس» به جايزه ختم نشد. ضمن اينكه لوپس در 10 سال اين جايزه‌ها را برده و تا 2018 تنها فردي است كه هر كدام از جوايز را بيش از يك‌بار به دست آورده است.

مقاله قبلیآغاز مقتدرانه والیبال ایران در قهرمانی جهان با شکست پورتوریکو
مقاله بعدیجمع‌آوری ۳۶۷۷ سند سوء استفاده جنسی در کلیسای کاتولیک آلمان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.