پنج ماه پس از کدورت ناشی از سرنگونی هواپیمای روسیه بر فراز لاذقیه، نتانیاهو برای “هماهنگی جهت اجتناب از اصطکاک طرفین در سوریه” به دیدار پوتین رفت. او جمهوری اسلامی را بزرگترین تهدید علیه ثبات و امنیت منطقه خواند.

 بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، روز چهارشنبه ۲۷ فوریه با همراهی رئیس سرویس اطلاعات ارتش و مشاور امنیت ملی این کشور، به دیدار ولادیمیر پوتین شتافت.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، او پیش از شروع مذاکراتی که پشت درهای بسته جریان یافت، جمهوری اسلامی را بزرگترین تهدید برای ثبات و امنیت منطقه خواند و گفت: «هر کاری بتوانیم برای جلوگیری از این تهدید انجام خواهیم داد.»

روسیه، جمهوری اسلامی و حزب‌الله لبنان، متحدان بشار اسد در سوریه هستند. نتانیاهو تصریح کرده که اسرائیل نمی‌گذارد  جمهوری اسلامی از خاک سوریه به عنوان پایگاه نظامی خودش استفاده کند.

نتانیاهو پیش از سفر به مسکو گفته بود که محور مذاکراتش با پوتین “جلوگیری از دخالت جمهوری اسلامی در سوریه است؛ کشوری که آشکارا هدف خود را نابودی اسرائیل می‌خواند.»

نتانیاهو پیش‌تر گفته بود که با پوتین، برای کسب اطمینان از آزادی عمل اسرائیل در عملیات علیه حزب‌الله و جمهوری اسلامی در سوریه و پیشگیری از اصطکاک با نیروهای روسی مستقر در سوریه مذاکره می‌کند.

این اولین مذاکره رو در روی دو مقام پس از ۱۷ سپتامبر است. در این روز سامانه دفاع ضد موشکی سوریه، یک هواپیمای روسی را در جریان عملیات نیروی هوایی اسرائیل ساقط کرد. پس از سرنگونی هواپیمای روسی مشخص شد که جنگنده‌‌های F16 اسرائیلی در حال بمباران اهدافی در حومه لاذقیه بودند.

مسکو انگشت اتهام را به سوی تل آویو نشانه گرفت و اعلام کرد که هواپیما بین چهار جت اسرائیلی گیر افتاده بود. سخنگوی وزارت دفاع روسیه گفت جنگنده “اف‌۱۶” اسرائیلی در جریان حمله به اهدافی در سوریه، خود را پشت هواپیمای روسی پنهان کرده و بدین شکل مسبب هدف قرار گرفتن هواپیمای نظامی روسی و سرنگونی آن شد.

آن زمان ارتش اسرائیل، مسئولیت ساقط شدن هواپیمای روسیه را متوجه دولت اسد، جمهوری اسلامی و حزب‌الله کرد و هدف جنگنده‌های این کشور را یکی از پایگاه‌های ارتش سوریه دانست. به ادعای ارتش اسرائیل، قرار بوده از این پایگاه سیستم‌هایی برای ساخت “سلاح‌های مرگبار و دقیق” به مقصد شبه‌نظامیان حزب‌الله در لبنان فرستاده شود.

کشته شدن ۱۵ نظامی روسیه، تنشی جدی بین تل آویو و مسکو ایجاد کرد زیرا اسرائیل و روسیه یک خط تماس ویژه تلفنی برای آگاه کردن یکدیگر از عملیات نظامی در سوریه دارند و مسکو از عدم رعایت این توافق خشمگین بود. البته نتانیاهو و پوتین چند مرتبه پس از این رویداد با هم تلفنی صحبت کردند و در ماه نوامبر در حاشیه اجلاس گروه ۲۰ در پاریس نیز دیدار کوتاهی با هم داشتند.

به گزارش دویچه وله؛  نخست‌وزیر اسرائیل در کرملین گفت هدف اصلی‌اش در مسکو “کسب اطمینان از این امر است که نظامیان روس و واحدهای دفاعی اسرائیل طوری در سوریه هماهنگ باشند که هیچ گونه درگیری و اصطکاکی بین دو طرف پیش نیاید.

مقاله قبلیعفو‌ بین‌الملل: وضعیت حقوق بشر در ایران به شدت رو به وخامت گذاشته است
مقاله بعدیالخاندرو ایناریتو رییس هیات داوران جشنواره فیلم کن شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.