مدیرعامل پیشین باشگاه راه آهن در نامه ای به علی دایی و محمد مایلی کهن از آنها خواست کدورت‌ها را کنار بگذارند و با هم دوست باشند.

صادق رئیسی کیا در یادداشتی که ارسال کرده نوشته است: « مولایمان علی که درود خدا بر او باد فرمود: سازش و مدارای مردم با یکدیگر از برترین اعمال است.

دوست من جناب آقای علی دایی؛ این نامه را نه چون من نوشته ام بلکه چون از کلام بزرگان مدد گرفته ام با دقت بخوان. تیر چون از کمان رها شد بازگرداندنش محال است اما در چله ماندنش فرصت پرتاب را از انسان نمی گیرد.

علی دایی مشهور است او را محبوب کن. به زندان فرستادن استاد، برای شاگرد جز بدنامی ندارد. هرچند میرعماد، هنرمندی تندخو و پرخاشگر بود اما کشتن او برای شاه عباس صفوی ننگی ابدی آورد.

از بزرگان دینی ما نقل است که فرموده‌اند: به بزرگتر خود احترام بگذار و بگو او فرصت بیشتری برای کسب فضائل و ادای عبادات داشته است و کوچکتر از خود را محترم بشمار و بگو او فرصت کمتری برای معصیت و خطا داشته است. پس بدین ترتیب همه را باید از خود بهتر بدانیم و این سخن به آقای محمد مایلی کهن نیز بر می گردد و البته از بزرگترها و خصوصاً اساتید انتظار بیشتری می رود.

دوست من جناب آقای محمد مایلی کهن؛ صراحت کلام به معنی پرده دری نیست! علی دایی را باید کمک کرد تا اسطوره بماند. تخریب او هیچ کمکی به اصلاح و تقویت اخلاق ورزشی نمی کند بلکه باور جوانها را خدشه دار می نماید.

جناب آقای دایی؛ بزرگی اگر با بزرگواری همراه نباشد، ماندگاری محال است. مرحوم تختی چون بزرگوار بود بزرگی اش را نشان داد.

به گزارش مهر؛ این نامه را به قصد ادای وظیفه نوشتم از این باب که ائمه معصومین ع فرموده اند: هر چه روزه بگیرید و نماز بخوانید و عمره و حج انجام دهید این اعمال آنقدر شما را به خدا نزدیک‌تر نمی کند که اصلاح ذات البین می کند.

مقاله قبلیایران برای نخستین بار قهرمان جام جهانی ورزشهای الکترونیک در پاریس شد
مقاله بعدیشاگردان کواچ در گروه مرگ
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.