نامه کشیش زندانی بهنام ایرانی خطاب به مجامع حقوق بشری جهان در مورد تشدید فشارها و زمینه سازی برای انتقال وی به سلولهای انفرادی شکنجه گاه وزارت اطلاعات و عدم درمان وی که جهت ارسال به مجامع حقوق بشری و انتشار در اختیار رسانه ها  قرار داده شده است .

به گزارش خبر نامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن نامه به قرار زیر می باشد:

بنام خدا،

اینجانب کشیش بهنام ایرانی که به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۵ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده و در حال حاضر ۲ سال و ۸ ماه است که در زندان مرکزی کرج تحمل حبس می کنم.

تاکنون چندین بار تقاضای مرخصی به جهت درمان داشته ام که نهایتا در آخرین تقاضا ، شورای طبقه بندی زندان با مرخصی استعلاجی بنده موافقت نمود و ریاست بهداری زندان نیز پرونده پزشکی اینجانب را برای اعزام به بیمارستان تایید کرده است. اما نهایتا قاضی ناظر بر زندان مدعی شد که طی بخشنامه ای جدیدی که سال پیش ابلاغ شده به جرم انجیل مرخصی تعلق نمی گیرد.

همچنین قانون جدید مجازات اسلامی متمم۱۳۹۲ کلیه زندانیانی که یک سوم حبس خود را گذرانده اند بدون توجه به نوع جرم وطی سابقه طبق این قانون می توانند قانونا مشمول آزادی مشروط بشوند. این امر هم توسط شورای طبقه بندی زندان تایید شد اما متاسفانه قاضی شعبه یکم دادگاه انقلاب اقای عاصف حسینی مدعی بوده که بنده متنبه نشده ام با آزادی مشروط من موافقت نکرده است و کاملا سلیقه ای به این موضوع نگاه کرده .

ضمنا در برگه اعلام وضعیت اینجانب که به تازگی دریافت کرده ام در قسمت توضیحات قرار مطلب تازه ای قید گردیده که از این قرار است : زندانی در مکانی دور از زندانیان دیگرنگهداری گردد ، از اعطای مرخصی جلوگیری شود. که این موضوع کاملا مغرضانه و بدون هیچ گونه ادله قانونی قید گردیده و بی توجهی کاملا آشکار به حداقل حقوق تعریف شده زندانی خصوصا زندانی عقیدتی می باشد و این احتمال وجود دارد که در آینده ای نزدیک به استناد آنچه قرائت کردم و آن بندی که مکتوب شد حتی ممکن است که بنده را به سلول انفرادی منتقل کنند. البته این مطلب امر تازه ای نبوده و سابقه ای دیرینه دارد. این نوع بی توجهی به حقوق زندانیان سیاسی و عقیدتی.

لذا بنده بدینوسیله مراتب اعتراض خودم را از این همه بی عدالتی به گوش فریادرسان بین المللی که در قالب مجامع حقوق بشری فعال هستند رسانده و خواهان پرداخت آنان به این مهم می باشم.

با تشکر،

کشیش بهنام ایرانی

هفتم آبانماه ۱۳۹۲برابر ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳

 

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیبیانیه زندانی سیاسی ارژنگ داودی در محکومیت اعدام ۱۶ زندانی سیاسی هوطن بلوچ
مقاله بعدیسومین زنجیره انسانی برای دفاع از رودخانه کارون در اهواز تشکیل شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده