جمعی از هنرمندان در حمایت از عوامل برنامه «فیتیله» نامه‌ای را به دکتر محمد سرافراز، رئیس سازمان صداوسیما نوشتند.

این نامه به امضای داود میرباقری، داریوش ارجمند، عبدالله اسکندری، پرویز پرستویی، همایون اسعدیان، حمید عجمی، فاطمه معتمدآریا، حسین پاکدل، علیرضا رئیسیان، محمدحسین لطیفی، فرشته طائرپور، مرتضی پورصمدی، حسن پورشیرازی، حبیب اسماعیلی، وحید جلیلوند، علی جلیلوند، پژمان لشکری‌پور، مهناز افضلی، پیمان قاسم‌خانی، علی رویین‌تن، امیر آقایی، مهدی پاکدل، علیرضا کمالی، سید جواد یحیوی، سیدعلیرضا علویان، منصور ظهوری رسیده است.

به گزارش ایسنا؛ در متن نامه آمده است:

«اجازه بفرمایید که پیش از هر کلام، از اتفاق ناگواری که ساحت ادب و فرهنگ این مرز و بوم را رنجور کرده و نیشی بر ردای تمامیت و اتحاد ایران عزیز وارد آورده، ابراز تأسف کنیم و دست یکایک هم وطنانمان را در هر کجای این خاک ببوسیم و از هر وجدان پاک و روح دردمند، گذشت و مهربانی طلب کنیم.

اما فارغ از آنچه وظیفه ماست، مسئولیت حضرتعالی و مدیران ارشد سازمان در تنویر اذهان ملت و انصاف‌ورزی با هنرمندانی که آمیخته با روح و جان مردم‌اند، انکارناپذیر نیست.

سال‌هاست (قریب به دو دهه) که سه تن از هنرمندان نجیب همین آب و خاک، کیمیای گمشده مردمان را، بی‌دریغ و بی‌منت بر صورت فرزندان‌مان نقش می‌کنند و لبخند؛ این معجزه شگفت خداوندی را واسطه می‌شوند. ما که تنها مخاطبین آن‌هاییم، خاطره ده‌ها گزارش و مستندی که این سه عزیز، از آسایشگاه‌ها و بیمارستان‌ها و نوانخانه‌ها گرفتند، و دردمندان و زخم‌دیدگان همین سرزمین را شاد کردند، از یاد نبرده‌ایم. چطور می‌شود که شما و معاون محترم سیما، فراموش کرده‌اید؟ برای آن همه تصویر اخلاقی و انسانی، چند بار دست تلطف بر سرشان کشیدید که این بار به جای آگاه‌سازی افکار عمومی، حکم تحریم و توقف‌شان را دادید؟

به یاد داشته باشید که اعتراض مردم محترم آذربایجان، فارغ از شانتاژ آن نماینده مجلس (که چشم بر بی‌اخلاقی‌های بسیار جامعه بسته و تنها همین را دیده) اعتراض بر پیکره صداوسیماست که دیوار کوتاهش برنامه کودک است و مستضعفان و محرومانش سه هنرمند بی‌صدا و بی‌حاشیه و وااسفا که در این هجمه به جای اصلاح مشی و رفتار و اخلاق صداوسیما، سه تن از شریف‌ترین هنرمندان این خاک قربانی شدند.

جناب آقای سرافراز؛ قسم به آنچه از سیره محمد مصطفی (ص) و اخلاق گرانبهایش می‌شناسیم و همگی به وقت پاسداشت شرافت و جوانمردی، بر زبان می‌رانیم و خطبه‌ها می‌خوانیم، حفظ عزت و آبروی فرزندانتان در هر کجای این خاک خاصه در صداوسیما که تصدی امور آن را بر عهده دارید، مهمترین وظیفه شما در تبلیغ و ترویج و نمایش خلق نیکوی محمدی است و سوگند به آن روح بزرگ که شما و همکارانتان نسبت به آن مسئولید.

امید که سختی و صراحت این قلم را به صداقتش عفو نمایید.

الهی عاقبت محمود گردان»

مقاله قبلیگزارش برنامه نود؛ دژآگه بهترین هافبک چپ ایران شد
مقاله بعدیحرمتگزاری بی جا به قربانیانی که به نفع خرافات دینی جان می بازند!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.