سیدمصطفی تاجزاده، وزیر کشور دولت سیدمحمد خاتمی که در قرنطینه ی اوین محبوس است در نامه ای به خامنه ای با اشاره به حق خود مبنی بر ملاقات با اعضای خانواده و ۶ ماه ممانعت از دیدار پدر و مادر نوشته است: تصور نمی کنم که ملاقات این جانب با پدر و مادرم در اتاقی در اوین با دو دوربین و چند میکروفن، کیان نظام جمهوری اسلامی را تهدید کند یا امنیت و منافع ملی را به خطر اندازد.

به گزارش کلمه، عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و جبهه مشارکت از آبان سال گذشته حتی یک روز مرخصی نداشته و روند درمانی اش از سال گذشته متوقف شده و به بهداری اوین منحصر مانده جز یک نوبت دندانپزشکی و این علیرغم هشدارهایی است که پزشکانی که در جریان پرونده پزشکی او بوده و درخواست رسیدگی تخصصی به بیماری های آرتروز گردن، آریتمی و نوسان فشارخون و دیگر مشکلات وی، به رئیس قوه قضائیه داده اند.

پدر و مادر و برادر و خواهران سیدمصطفی تاجزاده بیش از شش ماه است که از ملاقات وی محرومند و آخرین ملاقات دخترش نیز پایان ماه رمضان بوده است. همسر تاجزاده نیز تنها به شکل کابینی امکان ملاقات دارد.

متن نامه ی این زندانی سیاسی  به شرح زیر است:

رهبر محترم جمهوری اسلامی

با سلام و احترام

مستحضرید که دیدار زندانیان سیاسی با والدین خود نه تنها مغایر موازین اسلامی نیست و با قوانین جاری تعارض ندارد بلکه منع آن ناقض حقوق شهروندی بوده اقدامی خلاف اخلاق محسوب می شود. به علاوه انتقاد به عملکرد حاکمان از صدر تا ذیل و دفاع از انتخابات آزاد در هیچ نظام دموکراتیک جرم به شمار نمی رود تا شهروندی به دلیل ارتکاب آن مجازات شود چه رسد به آن که خانواده اش براثر آن تحت فشار قرار گیرند.

هم چنین تصور نمی کنم که ملاقات این جانب با پدر و مادرم در اتاقی در اوین با دو دوربین و چند میکروفن، کیان نظام جمهوری اسلامی را تهدید کند یا امنیت و منافع ملی را به خطر اندازد. البته حدس می زنم که چرا از ۶ ماه پیش یعنی از قبل از انتخابات ۲۴ خردادماه تا کنون عملا امکان دیدار پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده ام را فراهم ننموده اند اما هم چنان که سه سال پیش در جریان بازداشت و دادگاه همسر گرامی ام در نامه ای خطاب به جناب عالی یادآور شدم که این قبیل اقدام ها مرا از انجام وظیفه انسانی و اسلامی و ملی خویش در دفاع از اجرای بی تنازل قانون اساسی که میثاق ملی و خون بهای شهیدان است، بازنمی دارد.

من حقی مسلم تر و اساسی تر از حق تعیین سرنوشت توسط خود ملت نمی شناسم و هیچ مقام حکومتی را نیز مقدس و بریّ از خطا و در نتیجه انتقاد شهروندان نمی دانم و درخواستی هم از آنان ندارم.

این نامه را صرفاً برای ادای دینی هرچند ناچیز به پدر و مادر بزرگوارم نوشتم که برایم زحمت بسیار کشیده اند و به خاطر من رنج فراوان برده اند و مرا شرمنده محبت ها و صبوری های خویش کرده اند.

زیاده عرضی نیست

ایام عزت مستدام

سید مصطفی تاجزاده

اوین آذرماه ۱۳۹۲

مقاله قبلی۴۴ زندانی سیاسی در پیامی برای درگذشت ماندلا: سرکوبگرى ستم پیشگان او را به سوى انتقام و حبس مخالفان سوق نداد
مقاله بعدیبازدید دو بازرس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از تأسیسات اراک
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.