نامه زندانی سیاسی سعید ماسوری  به دبیر کل سازمان ملل متحد برای جلوگیری از شکنجه و قتل بیشتر دستگیر شدگان قیام مردم ایران توسط سرکوبگران رژیم ولی فقیه  که در جایگاه قاضی و  دادستان از قبل از دستگیری، دستگیرشدگان را به محاربه و اعدام تهدید کرده اند و در روزهای اخیر شاهد قتل چندین نفر از دستگیر شدگان در زیر شکنجه بودیم. زندانی سیاسی سعید ماسوری برای متوقف کردن  کهریزکهای ایجاد شده توسط ماموران ولی فقیه و ممانعت از شکنجه و کشتار بیشتر جوانان خواهان اقدام عاجل دبیر کل سازمان  ملل متحد است.

این نامه جهت ارسال به مقامات مربوطه در اختیار این رساته قرار داده شده است .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن نامه به قرار زیر است:

دبیر کل محترم سازمان ملل متحد جناب آقای آنتونی گوترز

احتراما ضمن تشکر از نگرانی و توجه تان به اعتراضات خیابانی مردم ایران به عنوان یک زندانی سیاسی که از روز ۹ ژانویه۲۰۱۸  هجدهمین سال زندانم را شروع می کنم و با شرایط زندان ها در ایران به خوبی آشنایی دارم و می دانم که احتمالا چه بلاهایی بر سر جوانان دستگیر شده می آورند.

مصرانه از شما می خواهم تمامی مساعی خود را در حفظ جان دستگیرشدگان و حقوق تظاهرکنندگان به کار بندید خصوصا اینکه همه مقامات حکومتی این خواسته های سیاسی، اجتماعی، صنفی و مردمی را که محصول چند دهه سرکوب، چپاول و محرومیت از اولیه ترین حقوق انسانی و شهروندی است را با عناوینی مانند اغتشاش ، آشوب، توطئه و وابستگی به بیگانگان معرفی می کنند و این عناوین همانطور که می دانید مقدمه ایست برای سرکوب ، فشار، و احکام قضایی سنگین….!!

کما اینکه این فشارها را از هم اکنون بر دستگیرشدگان در بندهای مجاورمان در زندان متوجه می شویم.

لازم به ذکر نیست که در حکومت های استبدادی که همه چیز در انحصار حکومت است و هیچ حقی برای مردم وجود ندارد، دوگانه هایی مثل سازنده ـ مخرب، در چهارچوب نظام ـ ساختارشکنانه ، از کانال درست ـ غیرقانونی و نهایتا اعتراض ـ اغتشاش ساخته می شود که صدور هر نقل و فعلی  تنها از مجاری حکومتی و نهادهای حکومتی باشد و غیر از آن جواز و مستوجب سرکوب باشد و این طبیعی است که جوانانی که هیچ امید، چشم انداز و زندگی شرافتمندانه ای ندارند و هیچ نهاد واقعی مردمی هم برای بیان مطالباتشان شکل نگرفته و اجازه، قوام نیافته به خیابان می ایند….!!!!!

و حال حکومتی که خود عامل همه این نابسامانی ها و طغیان جوانان است ، در جایگاه قاضی می نشیند و همه را اغتشاشگر و این مطالبات را آشوب و توطئه قلمداد می کند.

هم از این روست که از شما به عنوان دبیرکل ملل متحد می خواهم که همه ابزارهای بین المللی ممکن را برای جلوگیری از سرکوب این جوانان به جان آمده به کار گیرید. پیش از آن که فاجعه انسانی ( مثل کهریزک) به بار آید، خصوصا وقتی دادستان کشور حکم اغتشاشگران را پیشاپیش محاربه ( اعدام و …) اعلام کرده است.

با تشکر،

سعید ماسوری

زندان گوهردشت کرج

دی ماه ۱۳۹۶

مقاله قبلیکشف دایناسوری به اندازه بوقلمون در استرالیا
مقاله بعدیتخلیه یکی از سالنهای زندان گوهردشت کرج برای نگهداری دستگیر شدگان قیام مردم ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.