با عرض سلام خدمت خانم کاترین اشتون ،

خانم اشتون در حالی وارد ایران می شوید که اعدام ها در ایران بصورت روزانه ادامه دارد و بخصوص در زندان زاهدان که اخیرا اعدام ها از هفته ای بودن به روزانه تبدیل شده است . تا به حال تعداد زیادی از زندانیان سیاسی بلوچ را اعدام کرده اند و تعداد بسیار زیاد دیگری در انتظار اجرای حکم اعدام هستد.

تنها زندانیان سیاسی را اعدام می کنند بلکه اشخاص دیگر را به بهانه های مختلف اعدام کرده و می کنند.

به منازل مردم در شهر ها و روستاها و به محل کار و حتی در خیابانها به جوانان یورش می برند و آنها را به بهانه تروریست بودن دستگیر کرده و به شکنجه گاه های وزارت اطلاعات منتقل می کنند و با زور شکنجه اعتراف به ناحق گرفته و هنوز هم این شکنجه ها ، ظلم و ستم ها ادامه دارد در وزارت اطلاعات و سپاه مرکز بلوچستان زاهدان.

به چند مورد از شکنجه ها در وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه پاسداران اشاره می کنیم؛ دریل کردن پاها، لخت کردن و به تختی به نام معجزه بستن و به کف پا زدن با یک کابل، یک کلاه آهنی به سر گذاشتن و به برق وصل کردن که باعث برق گرفتگی شخص می شود، ناخن پاها را بیرون آوردن، سنگ بستن به بیضه ها به مدت طولانی، آویزان کرده به مدت چند روز، ماهها و سالها در تک سلول نگهداشتن بدون تلفن و ملاقات با خانواده و شکنجه های زیاد دیگر.

در منطقه بلوچستان مردم بلوچ را به بهانه های مختلف سرکوب می کنند و حق و حقوق ملت بلوچستان را پایمال کرده و می کنند.

توهین به عقاید اهل سنت نه تنها در زندان بلکه در شهرهای مختلف بلوچستان این مسئله از طریق رسانه ها و مجامع عمومی صورت می گیرد. علماها را که سخن حق می گویند مورد شکنجه قرار داده و خیلی ها را در زندان انداخته اند و در سالهای گذشته چند مورد اعدام کرده اند، این ظلم ها و ستم ها ادامه دارد حتی در زندانها بخصوص روی زندانیان سیاسی فشارهای خیلی زیادی است . در اینجا آزادی بیان نیست .

لذا ما از شما مقام عالی تقاضا داریم که در مذاکراتتان با مسئولین رژیم مسئله حقوق بشر را در صدر مذاکرات خود قرار دهید و خواستار توقف بی درنگ اعدام ها وشکنجه ها و زندانی کردن مردم که به دلیل اعتقادات مذهبی، سیاسی و دفاع از حقوق قومی خویش تلاش می کنند و همچنین خواستار آزادی بلادرنگ زندانیان سیاسی در ایران و بلوچستان ایران هستیم و از حق و حقوق ما دفاع کنید و جلوی ظلم و شکنجه ها و قتل عام را در بلوچستان بگیرید.

با تشکر،

زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان مرکز بلوچستان ایران

اسفند ۱۳۹۲

جیهند ریگی، ناصر ریگی، عبدالغنی گنگوزه ای ریگی، محمد حسین ریگی، خسرو ریگی، امان الله ریگی، فهیم ریگی، جبار ریگی، وحید شه بخش، محمود شه بخش ، عابد بمپوری، اسحاق کلکلی، میثم چندانی، بشیراحمد حسین زهی، عبدالخالق جفادار شاهوزهی، یعقوب جهانی، گل محمد بلیدهی، یوسف ریگی، ملک محمد آبادیان، جواد آبادیان، نظام آبادیان، وحید هود،زبیر هود

گزارش فوق به دفتر سیاست خارجی اتحادیه اورپا

زیر ارسال گردید

مقاله قبلیدستگیری سید حسین فالی در فرودگاه امام خمینی واحضار وی به دادسرای ویژه روحانیت
مقاله بعدیواکنش محسن کدیور به برخورد با تجمع دراویش مقابل دادستانی تهران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده