انجمن کارگردان‌های آمریکا (DGA) اسامی نامزدهای منتخب خود برای کسب جوایز ۲۰۲۱ را اعلام کرد.

نامزدهای کسب جوایز انجمن کارگردان‌های آمریکا با معرفی بهترین دستاوردهای کارگردانی، تقریباً تکلیف کارگردان‌ها برای اسکار را هم روشن کرد.

در این فهرست کلویی ژائو به عنوان نخستین زن رنگین پوست که تاکنون نامزدی این جایزه را کسب کرده جای گرفته است.

این در حالی است که تاکنون کارگردان‌های زن محدودی به فهرست منتخبان انجمن کارگردان‌های آمریکا راه یافته بودند که لینا ورمولر برای «هفت زیبایی»، سوفیا کاپولا برای «گم شده در ترجمه»، جین کمپیون برای «پیانو»، کاترین بیگلو برای «گنجه دردها» و «سی‌دقیقه بامداد» و گرتا گرویگ برای «لیدی برد» از جمله آنها بودند.

در حالی که امسال بحث توجه به تنوع نژادی نیز مطرح بوده در بخش نامزدهای کارگردان‌های اولین فیلم که از سال ۲۰۱۵ اهدا می‌شود نیز ۳ فیلمساز رنگین پوست جای گرفته‌اند.

از آنجا که تنها یک روز برای رای‌دادن به نامزدهای اسکار باقی مانده، این سوال مطرح است که اعلام اسامی این نامزدها چقدر بخت آنها را برای حضور در فهرست اسکار افزایش می‌دهد.

اسامی نامزدهای انجمن کارگردان‌های آمریکا چنین است:

بهترین کارگردان فیلم بلند

لی آیزاک چانگ برای «میناری»

امرالد فنل برای «زن جوان نویدبخش»

دیوید فینچر برای «منک»

آرون سورکین برای «دادگاه شیکاگو ۷»

کلویی ژائو برای «سرزمین آوارگان»

بهترین کارگردان اولین فیلم

رادا بلنک برای «نسخه چهل ساله»

فرناندو فریاس د لا پارا برای «دیگر اینجا نیستم»

رجینا کینگ برای «شبی در میامی»

داریوس ماردر برای «آوای متال»

فلوریان زلر برای «پدر»

بهترین کارگردان فیلم مستند

«ایالت پسرها» به کارگردانی آماندا مک‌بین و جسی ماس

«صیادان ترافل» به کارگردانی مایکل دویک و گریگوری کرشا

«معلم اختاپوس من» ساخته پیپا ارلیش و جیمز رید

«نقاش و دزد» ساخته بنجامین ری

«به چچن خوش آمدید» ساخته دیوید فرانس

سال پیش سم مندس برای «۱۹۱۷» به عنوان بهترین کارگردان این جایزه را برد اما در اسکار بونگ جون هو برای «پارازیت» عنون بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را کسب کرد.

جایزه یک عمر دستاورد هنری این انجمن نیز امسال به پاریس بارکلی کارگردان تلویزیونی و رییس پیشین انجمن کارگردان‌ها اهدا می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، مراسم اعلام اسامی برندگان ۱۰ آوریل (۲۲ فروردین ۱۴۰۰) برگزار می‌شود و جزییات چگونگی برگزاری این مراسم بعداً روشن خواهد شد.

مقاله قبلیروسیه: خواهان بازگشتِ «همزمان» جمهوری اسلامی و آمریکا به توافق هسته‌ای وین هستیم
مقاله بعدیمدیر آژانس: بازرسی‌ از فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ممکن است سال‌ها طول بکشد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.