انجمن کارگردان‌های آمریکا DGA پنج نامزد دریافت جایزه بهترین کارگردان سال را اعلام کرد.

 وس آندرسون، کلینت ایستوود، آلخاندرو ایناریتو، ریچارد لینک‌لیتر و مورتن تیلدم نامزدهای امسال انجمن کارگردانان آمریکا هستند.

پاریس باکلای رییس این اتحادیه اسامی این نامزدها را اعلام کرد و گفت: در سالی که پر از فیلم‌های عالی بود، اعضای انجمن کارگردانان آمریکا گروهی درخشان از فیلمسازان را انتخاب کرده است. این 5 کارگردان الهام‌بخش و هنرمند نه تنها کارگردان‌های زیادی را با سبک‌خوشان تحت تاثیر قرار داده اند، بلکه مردم جهان را نیز متوجه آثارشان کرده اند.

در این فهرست نامی از کارگردان زن دیده نمی‌شود. لینکلیتر برای فیلم «بچگی» که به تازگی برنده جایزه گلدن گلوب شده بود، جای دارد. تیلدوم برای «بازی تقلید» برای اولین بار نامزد دریافت این جایزه شده است. همچنین وس آندرسون نیز که برای «هتل بزرگ بوداپست» نامزد شده برای اولین بار نامزد دریافت این جایزه می‌شود.

تیلدوم با صدور بیانیه‌ای گفت: نمی توانم بگویم چقدر هیجانزده هستم. از این که کارگردان‌های پیشکوست من چنین افتخاری به من داده اند، به خودم می بالم، واقعا روی ماه راه می‌روم.

این در حالی است که کلینت ایستوود برای بار چهارم نامزد دریافت این جایزه می شود. او برای «تک تیرانداز آمریکایی» این نامزدی را کسب کرده است. او این جایزه را برای «بچه میلیون دلاری» در سال 2004 برد و «نابخشوده» در سال 1992 نیز این جایزه را نصیب او ساخت. او برای «رودخانه مرموز» در سال 2003 نامزد دریافت این جایزه شده بود و در سال 2006 نیز جایزه یک عمر دستاورد هنری را از این انجمن گرفت.

ایناریتو برای سومین بار نامزد دریافت این جایزه شده است. او برای «بابل» در سال 2006 نامزد دریافت این جایزه شده بود. و این جایزه را برای «بهترین کار» در سال 2012 برده بود.

با این حال فیلم «سلما» به کارگردانی آوا دوورنای و «دختر رفته» به کارگردانی دیوید فینچر از کارگردان‌هایی هستند که نبودن نامشان در این فهرست شگفتی آفرین شده است.

در این میان انتخاب بهترین کارگردان از سوی این گروه همیشه به معنای انتخاب آن از سوی آکادمی اسکار نیست و در 66 سال اخیر تنها پنج بار این دو برندگان یکسانی انتخاب کرده اند.

نام برنده امسال در شصت و هفتمین سال برگزاری این مراسم در تاریخ 7 فوریه اعلام می‌شود.

مقاله قبلیپرونده جیسون رضاییان پس از شش ماه بازداشت موقت به دادگاه انقلاب ارسال شد
مقاله بعدیدیوید فینچر و بن افلک سراغ هیچکاک رفتند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.