نارنین زاغری-راتکلیف، خبرنگار بریتانیایی ایرانی تبار که به اتهام جاسوسی در ایران زندانی است از روز دوشنبه چهاردهم ژانویه در اعتراض به وضعیت خود در زندان دست به اعتصاب غذا زد.

 بنیاد تامپسون رویترز که در آن خانم نازنین زاغری شاغل است و همچنین خانوادۀ وی با اعلام این خبر افزوده اند که خانم زاغری در تماس تلفنی که روز دوشنبه چهاردهم ژانویه از زندان اوین با همسرش ریچارد راتکلیف داشته به او گفته است که از امروز اعتصاب غذای خود را نخست به مدت سه روز آغاز کرده است.

نازنین زاغری چهل سال دارد و توسط دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی به اتهام تبانی و توطئه علیه رهبران مذهبی جمهوری اسلامی به پنج سال زندان محکوم شده است.

از جمله مطالبات نازنین زاغری دسترسی به پزشک و دارو است.

به گزارش رادیو فرانسه؛ وزیر امور خارجۀ بریتانیا، جرمی هانت، امروز سفیر جمهوری اسلامی در لندن را برای گفتگو در اینباره احضار کرد. به گفتۀ خانم مونیکا ویلا، مدیرکل بنیاد تامپسون رویترز، “این شدیداً بهت آور است” که همکار وی، نارنین زاغری-راتکلیف، ناچار باشد برای اعتراض به “رفتار غیرانسانی” زندان جمهوری اسلامی با او دست به اعتصاب غذا بزند.

مقاله قبلیآل‌پاچینو برای نخستین‌بار در یک سریال تلویزیونی بازی می‌کند
مقاله بعدیزندانیان بیمار را درمان کنید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.