پس از آنکه شرکت یونیورسال وظیفه تهیه فیلم «جابز» را بر عهده و آن را از استودیو سونی تحویل گرفت، ناتالی پورتمن به این پروژه پیوست.

ناتالی پورتمن برنده جایزه اسکار برای ایفای نقش «قوی سیاه» مشغول مذاکره با استودیو یونیورسال برای بازی در فیلم «جابز» به‌‌کارگردانی دنی بویل است. در همین حال سث روگن نیز برای بازی در نقش استیو ووزنیاک همکار جابز در بنیانگذاری شرکت اَپل است.

فیلم‌نامه «جابز» را آرون سورکین نویسنده فیلم‌نامه‌های «شبکه اجتماعی» و «مانی‌بال» درباره زندگی استیو جابز،  بنیانگذار فقید شرکت اَپل نوشته و آن را در سه پرده تنظیم کرده که جابز را در حال آماده شدن برای سه نقطه‌عطف زندگی خود و شرکتی که بنیان آن را گذاشت، نشان می‌دهد.

این اثر سینمایی که دومین فیلم با عنوان «جابز» است که بعد از فیلم جاشوا مایکل استرن  با بازی اشتون کاچر در نقش استیو جابز ساخته می‌شود، مدت‌ها در کش و قوس تولید شدن یا نشدن قرار گرفته و مدام نقل محافل خبری و رسانه‌ای است. چند روز پیش بعد از اعلام اینکه اصلاً فیلم «جابز» ممکن است ساخته نشود، استودیو یونیورسال آن را از تهیه‌کننده قبلی، شرکت سونی تحویل گرفت. پیش از  مایکل فاسبندر آلمانی که اکنون قرار است نقش جابز را بازی کند، اعلام شده بود که کریستین بیل این نقش را ایفا می‌کند اما او نیز بعد از یک هفته کناره‌گیری کرد. قبل از کریستین بیل نیز از لئوناردو دی‌کاپریو به‌عنوان نامزد احتمالی ایفای نقش جابز سخن به‌میان آمده بود و همچنین پیش از دنی بویل، قرار بود دیوید فینچر این فیلم را کارگردانی کند که قبل از آن نیز فیلم برنده جایزه اسکار «شبکه اجتماعی» را با فیلم‌نامه سورکین درباره زندگی مارک زاکربرگ  بنیانگذار فیس‌‌بوک ساخته بود.

اسکات رودین، مارک گوردن و گایمون کسدی تهیه‌کنندگان این فیلم هستند و فیلم «جابز» که با ورود ناتالی پورتمن یک قدم به تولید نزدیک‌تر شده، قرار است –گوش شیطان کر- اوایل بهار آینده کلید بخورد.

به گزارش آنا به نقل از ورایتی، ناتالی پورتمن متولد 1981 است و اولین بار در سال 1994 بود که بعد از بازی در یک فیلم کوتاه، با فیلم «لئون» لوک بسون وارد حرفه بازیگری شد و در این فیلم در کنار ژان رنو و گری اولدمن خوش درخشید. فیلم بعدی او «مخمصه» مایکل مان بود که یک سال بعد ساخته شد و او نقش دختر آل پاچینو را بازی کرد. «همه می‌گویند دوستت دارم» وودی آلن، «مارس حمله می‌کند!» تیم برتون، «جنگ‌های ستاره‌ای» اپیزود 1 تا 3، «کوهستان سرد» آنتونی مینگلا، «نزدیک‌تر» مایک نیکولز که پورتمن را در سال 2005 برای اولین بار نامزد جایزه اسکار کرد، «V به نشانه انتقام»، «اشباح گویا» ساخته میلوش فورمن، «شب‌های بلوبری من» وونگ کاروای، «دارجلینگ با مسئولیت محدود» وس اندرسن و «قوی سیاه» دارن آرونوفسکی که او را برنده جایزه اسکار، گلدن گلوب، بفتا، انجمن بازیگران سینمای آمریکا و جوایز متعدد دیگر کرد، از جمله آثار سینمایی ناتالی پورتمن در سال‌های آغاز بازیگری بوده‌اند. وی به زودی با «جَنِت تفنگ به‌دست گرفت» به روی پرده خواهد آمد و سه فیلم «حکایت عشق و تاریکی»، «شوالیه جام‌ها» و «پروژه بدون عنوان ترنس مالیک» با بازی او به مرحله فنی بعد از فیلم‌برداری رسیده‌اند.

مقاله قبلیوزیر نفت نیجریه رئیس اوپک شد
مقاله بعدیسهیل عربی به جرم “سب النبی”محکوم به اعدام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.