فیلم وسترن «جین یک تفنگ داشت» که در آن ناتالی پورتمن در برابر نوآ امریش بازی کرده است، 29 اوت 2015 اکران خواهد شد.

ساخت این فیلم که اوان مک گرگور و جوئل ادگرتون دیگر بازیگران آن هستند با کش و قوس فراوان سرانجام به پایان رسید و اکنون زمان اکران آن فرا رسیده است.

ابتدا قرار بود لین رامزی کارگردان این فیلم باشد و گروه بازیگران آن نیز شاهد تغییر زیادی شد و از مایکل فاسبندر تا جود لاو و بردلی کوپر وارد گروه بازیگران آن شدند و سپس از آن خارج شدند و سرانجام ادگرتون جایگزین فاسبندر شد و مک گرگور به جای جود لاو و بعد بردلی کوپر وارد این پروژه شد.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، این فیلم که سرانجام به کارگردانی گوین اوکانر ساخته شد بر داستان زنی متمرکز است که ناتالی پورتمن در نقش او بازی می‌کند. همسر او تیرخورده و در حال مرگ است و او مجبور می شود برای حفظ مزرعه‌اش از یک تیرانداز حرفه ای کمک بگیرد. مک گرگور نیز در نقش سردسته گانگسترهایی که به مزرعه این زن حمله می کنند ایفای نقش کرده است.

مقاله قبلیچک 2 میلیون یورویی بابک زنجانی وصول نشد
مقاله بعدیگم شدن 80 دانشجوی دختر دانشگاه پیام‌نور
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.