میشل پلاتینی به خاطر تفحص درباره اعطا میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ به قطر در کشور فرانسه دستگیر شد.

میشل پلاتینی ۶۳ ساله که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵ در یوفا وفیفا فعالیت داشت، به دلیل دریافت و پرداخت رشوه با محرومیت طولانی مدت روبرو شده است.

پلاتینی اکنون در زادگاه خود در فرانسه دستگیر شد تا درباره اعطای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ به قطر توضیح بدهد.

قطر در دسامبر ۲۰۱۰ به عنوان میزبان جام جهانی ۲۰۲۲انتخاب شد ولی حواشی زیادی درباره اعطای این میزبانی به قطر وجود داشت و گزارش‌های زیادی منتشر شدهاست که نشان می‌دهد تخلفاتی در این راه وجود داشته است.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میرور، پلاتینی در سال ۲۰۱۶ قصد داشت تا جانشین بلاتر در فیفا شود ولی برملا شدن تخلفات زیادی که او انجام داده بود باعث شد تا او همراه بلاتر با محرومیت سنگینی روبرو شوند و جیانی اینفانتینو به عنوان رئیس جدید فیفا انتخابشود.

مقاله قبلیمنشا طلا و پلاتین جهان مشخص شد
مقاله بعدیسایت اسرائیلی: جمهوری اسلامی اجرای طرحی برای حمله به تاسیسات نفتی سعودی را متوقف کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده