جیک جیلنهال و بندیکت کامبربچ قرار است در فیلم «ریو» همراه میشل ویلیامز نقش‌آفرینی ‌کنند.

در حالی که جیلنهال و کامبربچ برای بازی در «ریو» قطعی شده‌اند، میشل ویلیامز نیز در حال گفتگو است تا به این گروه ملحق شود.

لوکا گوادانینو کارگردان ایتالیایی فیلم «مرا به اسم خودت بنام» روی صندلی کارگردانی این فیلم می‌نشیند و آن را بر مبنای فیلمنامه‌ای از استیون نایت می‌سازد.

فیلم داستان یک گزارشگر مالی با بازی جیلنهال را روایت می‌کند که به ریودوژانیرو سفر می‌کند تا یک دوست پولدار با بازی کامبربچ را ملاقات کند، اما او متوجه می شود که وارد ماجرایی به منظور جعل کردن مرگ دوستش شده است.

ویلیامز نیز قرار است به این پروژه بپیوندد اما حضور او قطعی نشده است. او اکنون در حال بازی در فیلم «سم» برای کمپانی سونی است و قرار است در فیلمبرداری مجدد بخش‌هایی از فیلم «همه پول‌های دنیا» دوباره جلوی دوربین ریدلی اسکات برود و این بار به جای کوین اسپیسی در برابر کریستوفر پلامر بازی کند.

از ووپی گلدبرگ، اولیویا کروسیچیا، ناتالیا لاو و نیکلاس داونز به عنوان دیگر بازیگران «ریو» نام برده شده است.

جیلنهال که با «اوکجا» در جشنواره کن حضور داشت و بعد با فیلم «قوی تر» درباره بمب‌گذاری بوستون دیده شد، در نخستین تجربه کارگردانی پل دنو با عنوان «زندگی وحشی» نیز حضور یافت و در مقابل کری مولیگان بازی کرد. او از بازیگران نخستین فیلم انگلیسی زبان ژک اودیار کارگردان برنده جایزه نخل طلای کن با عنوان «برادران سیسترز» است که در آن مقابل خوآکین فینیکس و جان سی. رایلی نقش‌آفرینی می‌کند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، کامبربچ نیز هم اکنون با فیلم «ثور» بر پرده سینماها حضور دارد.

مقاله قبلیتبعید غیرقانونی سه زندانی سیاسی رجایی‌شهر پس از ضرب و شتم از سوی ماموران
مقاله بعدیهالیوود ستاره متهمان رسوایی اخلاقی را پس نمی‌گیرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.