لئوناردو دی‌کاپریو برای هر فیلم چقدر دستمزد دریافت می‌کند؟ این دستمزد تابع چه شرایطی می تواند باشد؟

 دیگر همه می‌دانند که ستاره‌های درجه یک امروزی دیگر آنقدر که قبلا درآمد داشتند پول کسب نمی‌کنند. این مسئله حقیقت دارد، اما به این معنی نیست که آن‌ها درآمد کمی دارند. بررسی آمار تهیه‌کنندگان، مدیر برنامه‌ها و مسئولان اجرایی نشان می‌دهد که حداقل شش بازیگر در حال حاضر برای هر فیلم ۲۰ میلیون دلار دریافت می‌کنند – که درست به میزان دوران طلایی درآمد بازیگران هالیوودی دهه ۱۹۹۰ و بازیگرانی مثل کوین کاستنر، مل گیبسون و تام کروز است که به آن ارقام جادویی دست پیدا کردند.

کلوب ۲۰ میلیون دلاری‌ها در حال حاضر شامل رابرت داونی جونیور، لئوناردو دی‌کاپریو، ساندرا بولاک، آنجلینا جولی، دنزل واشنگتن و مت دیمون می‌شود و به نوع فیلم‌هایی که آن‌ها بازی می‌کنند بستگی دارد؛ داونی این رقم را از مجموعه فیلم‌های «مرد آهنی» به دست می‌آورد، و دیمون هم آن را برای فیلم بعدی «بورن» به دست خواهد آورد، اما هیچ یک از آن‌ها نتوانستند با فیلم‌های «قاضی» و «مردان یادبودها» به این ارقام دست پیدا کنند.

رتبه اول به دی‌کاپریو تعلق دارد که برای نقش‌آفرینی در فیلم «گرگ وال استریت» ۲۵ میلیون دلار پیش از ایفای نقشش دریافت کرد، اما این مساله عواقبی هم داشت که از جمله آن‌ها می‌توان به این اشاره کرد که این رقم شامل هزینه تهیه‌کنندگی او هم می‌شد و بالاتر رفتن از سطح بودجه به این معنی بود که باید کمی از درآمدش را صرف آن می‌کرد.

بردلی کوپر هم که طی چند سال اخیر بسیار فعال بوده، انتظار می‌رود بعد از موفقیت «تک تیرانداز آمریکایی» و کسب سه نامزدی دریافت جایزه اسکار به عنوان یک بازیگر نقش اول، بتواند بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون دلار برای هر فیلم به دست بیاورد – که می‌تواند او را بالاتر از ۱۵ میلیون دلاری که برای قسمت سوم «خماری» دریافت کرده بود ببرد. بن افلک و چنینگ تیتوم هم می‌توانند با به دست آوردن نقش درست تا همین حدود درآمد داشته باشند.

نه یک نفر، بلکه چهار زن هم در محدوده درآمد ۱۵ میلیون دلاری هستند: ساندرا بولاک، آنجلینا جولی، ملیسا مک‌کارتی و جنیفر لارنس. بولاک هنوز هم با درآمد اولیه ۲۰ میلیون دلاری و درآمد نهایی ۷۰ میلیون دلاری (با احتساب سودها) پردرآمدترین بازیگر زن هالیوود است، اما آن قرارداد قبل از کاهش‌های کنونی امضا شده بود و به طور مثال او برای فیلم «پلیس» ۱۰ میلیون دلار دریافت کرد. مک‌کارتی هم می‌تواند برای نقش‌های اول همانقدر کسب کند. جولی برای فیلم «شرور» کمپانی دیزنی بیش از ۱۵ میلیون دلار گرفت و متخصصان می‌گویند او می‌تواند در صورت شکل گرفتن قسمت دوم این فیلم تا ۲۰ میلیون دلار به دست بیاورد. لارنس برای «بازی‌های گرسنگی: گرفتن آتش» ۱۰ میلیون دلار درآمد داشت و می‌تواند به راحتی در قسمت بعدی یک فیلم چند قسمتی تا ۱۵ میلیون دلار بگیرد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، در عین حال بیشتر بازیگران ممکن است دستمزدهای کمتر، به ویژه برای فیلم هایی که دنباله دار نیستند، هم دریافت کنند. نمونه آن برد پیت که دستمزدی یک رقمی برای بازی در فیلمی درباره جنگ جهانی دوم ساخته رابرت زمه کیس می‌گیرد. با این حال این رقم با آنچه او برای ادامه فیلم «لعنتی‌های بی آبرو» تارانتیونو خواهد گرفت قابل مقایسه نخواهد بود.

مقاله قبلیاسپیلبرگ سراغ یک فیلم علمی تخیلی رفت
مقاله بعدیجورج کلونی و طراح لباس گوچی، «حیوان‌های شبانگاهی» را راه می‌اندازند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.