امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، به رهبران جامعه مسلمان کشورش ضرب‌الاجلی داده است تا در مسیر مقابله با اسلام‌گرایی افراطی، “منشور ارزش‌های جمهوری‌خواهانه” را بپذیرند.

آقای مکرون به شورای مسلمانان فرانسه ۱۵ روز فرصت داده تا منشور مورد نظر او را بپذیرند.

این نهاد حاضر شده یک شورای ملی برای امامان مساجد تاسیس کند که قرار است به روحانیان مسلمان اعتبارنامه‌ای بدهد و در صورت نیاز این اعتبارنامه را باطل کند.

این تحولات پس از چند حمله مرگبار روی می‌دهد که مهاجمان در آنها مظنون به اسلام‌گرایی افراطی بوده‌اند.

منشور پیشنهادی امانوئل مکرون به مسلمانان فرانسه می‌گوید اسلام یک دین است و یک جنبش سیاسی نیست. این منشور همچنین “مداخله خارجی” در امور گروه‌های مسلمانان را ممنوع می‌کند.

به دنبال حملات اخیر، از جمله سر بریدن معلمی که کاریکاتورهای پیامبر اسلام را در کلاس نشان داده بود، آقای مکرون سرسختانه بر ارزش‌های سکولاریسم در فرانسه تاکید کرده است.

در هویت ملی فرانسه به جدایی دین و دولت اهمیت بسیاری داده می‌شود و از آقای مکرون انتقاد شده که با موضع‌گیری درباره اسلام به عنوان یک مذهب، از برخورد با تهدید امنیتی اسلام‌گرایان فرا رفته و باعث مداخله دولت در دین شده است.

رئیس‌جمهور فرانسه و وزیر کشور در کاخ الیزه با هشت نفر از رهبران شورای مسلمانان دیدار کرده‌اند.

این ملاقات شب پنجشنبه انجام شده است.

منبعی آگاه به یک روزنامه فرانسوی گفته دو اصل به صورت خدشه‌ناپذیر و بی ابهام در منشور مورد بحث گنجانده خواهد شد: “نفی اسلام سیاسی و هرگونه مداخله خارجی”.

فرانسه بزرگترین جمعیت مسلمان اروپا را دارد.

آقای مکرون با حمله به “جدایی‌طلبی اسلام‌گرایانه” در فرانسه از اقدامات جدیدی برای برخورد با اسلام‌گرایی افراطی خبر داده است.

او از جمله به دنبال تصویب قانونی در این باره است.

لایحه پیشنهادی دولت فرانسه علیه اسلام‌گرایی مجازات اذیت و آزار مقام‌ها بر اساس مذهب را سنگین می‌کند و در صورت تصویب تدریس خانگی را محدود می‌کند.

برای کودکان یک شماره ثبتی تعیین می‌شود تا بر حضور آنها در مدرسه نظارت شود. والدینی که فرزندان را به مدرسه نفرستند تا شش ماه به زندان می‌افتند.

همرسانی اطلاعات شخصی که بتواند به یافتن یک شخص و آزار او بینجامد ممنوع می‌شود.

بی بی سی نوشت؛ وزیر کشور فرانسه به روزنامه فیگارو گفته: “باید فرزندانمان را از چنگال اسلام‌گرایی در آوریم.”

مقاله قبلیآنجلینا جولی باردیگر کارگردانی می‌کند
مقاله بعدیکدام آبان ؟ آبان ۹۸ و رسوائی رژیم بیدادگر آخوندی!! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.