محققان روسی دریافتند، مومیایی کشف شده در پرو که به جای 5 انگشت دارای 3 انگشت در دست و پای خود است، انسان نیست.

در اوایل سال 2017 بود که یک مومیایی در نزدیکی یک مقبره در کشور “پرو” پیدا شد. این اکتشاف، عنوان تمامی اخبار شد. زیرا این مومیایی به رغم ظاهر انسان نمای خود، فقط دارای 3 انگشت در پا و 3 انگشت در دست بود. جمجمه آن نیز بلند و کشیده بود.

بررسی نمونه بافت این مومیایی که “ماریا” نام گرفته است، نشان می‌دهد که این مومیایی انسان نیست.

یک ژنتیک شناس روسی از “سن پترزبورگ” این نمونه را آزمایش کرد تا زیستگاه و منشاء این مومیایی را مشخص کند.

وی تشخیص داد که این مومیایی متعلق به قرن پنجم پس از میلاد مسیح است.

گفتنی است با اینکه تعداد کروموزوم های این مومیایی مانند انسان، 23 جفت است ولی انسان نیست. محققان همچنین در حال مشاهده و بررسی شکل کروموزوم‌ها و آمینو­اسیدهای “ماریا” هستند تا ببینند آیا این مومیایی شبیه انسان‌های آن زمان است یا خیر؟

یک تفاوت عمده ساختاری این مومیایی با انسان، قفسه سینه آن است. شکل وارونه قسمت فوقانی بدن این مومیایی، دنده‌های آن را به شکل نیم دایره درآورده است. این ساختار بدنی مومیایی محققان را در مطالعه اعضای داخلی بدن “ماریا” کمک کرد.

شواهد موجود نشان می‌دهد که این مومیایی انسان است ولی محققان می‌گویند: ساختار آناتومی این مومیایی با انسان‌های آن دوره کاملا متفاوت است.

برای حفاظت ماریا، از” کلرید کادمیوم” استفاده شد که یک ماده شیمیایی با خاصیت ضدباکتریایی است.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، در حال حاضر نیز محققان روسی به همراه محققان پرویی در حال انجام مطالعات بیشتر روی”ماریا”هستند و محققان روسی امیدوارند تا این مومیایی را به کشور خود منتقل کنند.

مقاله قبلیلالوویچ: کشتی ایران ریگی شده در کفش ما
مقاله بعدیمایکل کین: دیگر با وودی آلن همکاری نمی‌کنم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.