مورگان فریمن و فرانک گریلو در فیلم «پاناما» با هم جلوی دوربین می‌روند.

مورگان فریمن و فرانک گریلو به عنوان بازیگران فیلم اکشن «پاناما» به کارگردانی دانیل آدامز انتخاب شدند.

این فیلم برمبنای فیلمنامه‌ای که به قلم آدامز و ویلیام آر.باربر نوشته شده، ساخته می‌شود.

امتیاز این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ارایه می‌شود.

«پاناما» با الهام از ماجراهایی واقعی که سال ۱۹۸۹ رخ داد ساخته می‌شود و در آن گریلو نقش یک سرباز سابق سفت‌وسخت و پرافتخار نیروی دریایی آمریکا را بازی می‌کند که توسط فرمانده سابق خود با نقش‌آفرینی فریمن به یک ماموریت مخفی فرستاده می‌شود تا یک تفاهم با ارزش را با رقبای غیرقابل اعتماد اجرایی کند. در حالی که او دارد راهش را در میان جنگ داخلی کشور پیدا می‌کند، باید با آدمکش‌ها بجنگد، با زنان خطرناک مقابله کند و با دشمن به مذاکره بنشیند تا بتواند ماموریتش را تکمیل کند.

عکاسی رسمی فیلم در ماه نوامبر انجام می‌شود.

گریلو از بازیگران «کاپیتان آمریکا» و فرنچایزهای «پاکسازی» بوده است. او بازیگر فیلم‌های «سیاه و آبی»، «سطح رییس» و «محافظ همسر آدمکش» بوده که هنوز اکران نشده‌اند.

فریمن که تاکنون ۵ بار نامزدی اسکار را کسب کرده، این جایزه را برای «عزیر میلیون دلاری» کسب کرده است.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، آدامز کارگردان فیلم‌هایی چون «مراقبان نور»، «پسرهای طلایی» و «یک دقیقه لس‌انجلسی» بوده است.

مقاله قبلیبرد پیت در ونیز: «اد آسترا» یک فیلم شخصی درباره مردانگی است
مقاله بعدیریچارد لینک‌لیتر یک فیلم موزیکال می‌سازد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.