کارشناسان فیفا می‌خواهند به منظور پایان دادن به ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه‌ها برای ایران مهلت قانونی تعیین کنند. فشار فیفا سبب شد که در یکی از مسابقات بین‌المللی فوتبال تعدادی از تماشاگران زن به استادیوم راه پیدا کنند.

   کارشناسان حقوق بشر فدراسیون بین‌المللی فوتبال، موسوم به فیفا، می‌خواهند برای رفع ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه‌ها فشار به ایران را افزایش دهند.

برای این منظور فیفا می‌خواهد برای ایران مهلت قانونی تعیین ‌کند.

به گزارش آسوشیتدپرس یکی از کارشناسان هیئت مشاور حقوق بشری فیفا در این باره گفت: «فیفا باید به صراحت عمل کند و برای فدراسیون ایران جدول زمان‌بندی شده‌ای تعیین کند و هشدار بدهد که در غیر این صورت برای این کشور محدودیت‌هایی را به وجود می‌آورد.»

مقررات فیفا اعمال هر گونه تبعیض جنسی را در این فدراسیون منع می‌کند؛ اگر چه برخی از سران این فدراسیون ترجیح می‌دهند که از انتقاد عمومی به دولت ایران پرهیز کنند.

در مهرماه گذشته تعدادی از زنان منتخب ایرانی با فشار فیفا اجازه یافتند برای تماشای مسابقه فوتبال در بازی‌دوستانه میان ایران و بولیوی در جایگاه ویژه بانوان در استادیوم صدهزار نفری آزادی حضور پیدا کنند.

در ۱۹ آبان (۱۰ نوامبر) سال جاری نیز به حدود ۸۰۰ تماشاگر زن اجازه داده شد بازی فینال جام باشگاه‌های آسیا میان پرسپولیس و کاشیما را از نزدیک تماشا کنند.

نزدیک به چهل سال است که از حضور زنان در ایران برای تماشای بازی‌های فوتبال جلوگیری به عمل می‌آید. در طی این سال‌ها زنان در حرکات اعتراضی گوناگون در جلوی ورزشگاه‌ها به این موضوع اعتراض کرده‌اند.

تا کنون به کرات زنان زیادی به دلیل این مخالفت‌ها بازداشت شده یا با مجازات روبرو شده‌اند.

در سال‌های اخیر فشار سازمان‌های بین‌المللی از جمله فیفا به جمهوری اسلامی برای اعطای حق مساوی به زنان و مردان در ورزشگاه‌ها برای تماشای بازی‌های فوتبال افزایش یافته است.

دولت جمهوری اسلامی به تدریج مجبور شده است در این زمینه گام‌های مناسب‌تری را بردارد.

در این راستا اسفندماه گذشته جانی اینفانتینو، دبیرکل فیفا، به ایران رفت و پس از دیدار با حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، برپایه  قول او وعده‌ داد که زنان اجازه خواهند یافت برای تماشای بازی‌ها به ورزشگاه‌ها بروند.

حضور زنان در ورزشگاه‌ها تا کنون باعث بروز هیچ حادثه‌ای نشده است.

به گزارش دویچه وله؛ در گزارش سالانه فیفا آمده است که هیئت مدیره فیفا تا سال ۲۰۲۰ میلادی به هشت نفر افزایش خواهد یافت. این هیئت مدیره گزارشی را در باره شرایط برگزاری مسابقات آینده فوتبال جهانی تهیه می‌کند. مسابقات جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۲۲ در قطر برگزار خواهد شد.

مقاله قبلیاعتصاب غذای دوباره نسرین ستوده در اعتراض به رسیدگی نکردن به خواسته فرهاد میثمی
مقاله بعدیاسناد جدید نشان می‌دهد جمهوری اسلامی می‌خواسته حداقل 5 کلاهک هسته‌ای بسازد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.