مهدی طائب٬ رئيس قرارگاه «عمار» گفته اکبر هاشمی رفسنجانی همچنان «لهجه رفسنجانی» دارد که نشان‌دهنده «روستايی» بودن وی است.

 طائب اين مطلب را در واکنش به حمله هفته گذشته هاشمی رفسنجانی به گروهی از محافظه‌کاران تندرو بيان کرده است.

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام گفته «بعضی‌ها در کوچه‌های روستايشان می‌گشتند، ولی الان آمده‌اند و انقلابی شده‌اند.»

محافظه‌کاران تندرو اين گفته هاشمی رفسنجانی را «توهينی» به روستائيان تلقی کرده و کمپينی عليه وی به راه انداخته‌اند.

طائب هم در اين زمينه گفته «بنده واقعا مراد ايشان از اين سخنان را درک نمی‌کنيم چرا که هنوز هم آقای هاشمی لهجه رفسنجانی خود را دارد.»

به گزارش دیگربان؛ وی اضافه کرده «در ايران هر کسی ولايت مدارتر باشد ارج و قرب بيشتری دارد و روستائيان هم نشان داده‌اند همواره پشت سر ولايت حرکت می‌کنند.»

طائب بيان چنين مطالبی از سوی هاشمی رفسنجانی را نشانه «کهولت سن» دانسته و گفته شورای نگهبان به همين علت نيز صلاحيت وی در انتخابات ۹۲ را تائيد نکرد.

مقاله قبلیعکس های دیده نشده از خبرگزاری پارس در دهه ۴۰
مقاله بعدیتصاویر مادر و همسر جیسون رضائیان در دادگاه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.