محققان دانشگاه ویسکانسین مدیسون موفق به ابداع تکنیک تازه‌ای شده‌اند که به آن‌ها اجازه داده قدم‌های انسان را به برق کاربردی تبدیل کند.

 در این روش از خمیر چوب استفاده می‌شود که نوعی ضایعات رایج است.

این خمیر که اکنون جزء رایجی از کف‌پوشهاست تا حدی ازنانوالیاف سلولزی ساخته شده است. این‌ها شامل الیاف ریزی هستند که در زمان ترکیب با مواد شیمیایی و تماس با نانوالیاف ترکیب نشده یک شارژ الکتریکی تولید می‌کنند.

زمانی که نانوالیاف درون کفپوش ادغام می‌شوند، می‌توانند برق تولید کنند که برای تامین انرژی لامپ‌ها یا شارژ باتری قابل استفاده است.

از آنجایی که خمیر چوب ماده‌ زائد ارزان، فراوان و تجدیدپذیر در بسیاری از صنایع است، پوشش دادن کف ساختمان با فناوری جدید بسیار مقرون ‌به صرفه خواهد بود.

اگرچه در حال حاضر مواد مشابهی برای جمع‌آوری انرژی قدم‌های انسان وجود دارد، اما آن‌ها در مقیاس بزرگ بسیار پرهزینه، غیر قابل بازیافت و غیرعملی هستند.

شیوه جدید محققان از جدیدترین دستاوردها در حوزه‌ای از تحقیقات انرژی تجدیدپذیر موسوم به “مهار انرژی کنار جاده‌ای” به شمار می‌رود که در برخی تاسیسات می‌تواند با انرژی خورشیدی رقابت کند چرا که به آب ‌و هوا تکیه ندارد.

به گزارش ایسنا،این تحقیق در مجله Nano Energy منتشر شده است.

 

مقاله قبلیجرج لوکاس در «ایندیانا جونز ۵» نقشی ندارد
مقاله بعدیاحتمال نشستن تارانتینو روی صندلی کارگردانی «ددپول»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.