بهروز افخمی گفت که نه تنها از محمدعلی فردین بدش نمی‌آمده بلکه او را دوست داشته است.

بخش اخبار برنامه‌ی «هفت» با خبرهای مربوط به بهروز افخمی سردبیر، مجری و تهیه‌کننده‌ی این برنامه‌ی تلویزیونی اغاز شد.

مجری این بخش به افخمی گفت که در هفته‌ی گذشته نقل‌ قول‌هایی از شما منتشر شد که گفته‌اید سینمای فردین به درد نمی‌خورد و مردم آشغال‌دوست هستند.

افخمی نیز با رد این سخنان اظهار داشت: «من به هیچ‌وجه این حرف را نزدم. من خودم هوادار فردین هستم و اگر به کسی برنخورد باید بگویم او هم مرا خیلی دوست داشت.»

او ادامه داد: «حتی قرار بود برای فیلم «جهان پلهوان تختی» او در یک سکانس در نقش خودش بازی کند. یعنی به عنوان محمدعلی فردین کشتی‌گیر در فیلم حضور داشته باشد؛ چون می‌دانید که فردین نخستین کسی بود که در آن اتاق را باز کرد و جنازه مرحوم تختی را دید.»

به گزارش خبرآنلاین؛ افخمی گفت: «او نیز موافق بود و وقتی سناریو را خواند بسیار از آن خوشش آمد. طوری که ما اواسط فیلمبرداری بودیم ولی او پیشنهاد داد که فیلم را یک بار دیگر و این بار با بازی او در نقش کارگردانی که می‌خواهد درباره تختی فیلم بسازد، فیلمبرداری کنیم. من هم خیلی از پیشنهاد او خوشم آمد و از خودم پرسیدم چرا این فکر به ذهن خودم نرسید. اما متاسفانه یک ماه بیشتر تا جشنواره نمانده بود و چند سال پیاپی مدام خبر حضور این فیلم در جشنواره منتشر شده و باز فیلم به جشنواره نرسیده بود. به همین خاطر نشد که این پیشنهاد را عملی کنیم.»

مقاله قبلیداعش بار دیگر ایران را تهدید به حمله تروریستی کرد
مقاله بعدیوکیل مدفع زنجانی: فعالیت بانک زنجانی به منظور دور زدن تحریم ها بود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.