فیلم سینمایی «من دیه گو مارادونا هستم» ساخته بهرام توکلی در بخش مسابقه و نمایش ویژه اختتامیه بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم اسلو برگزار می شود به روی پرده می رود.

 فیلم سینمایی «من دیه گو مارادونا هستم» ساخته «بهرام توکلی» در بخش مسابقه و نمایش ویژه اختتامیه بیست و پنجمین دوره مهمترین  جشنواره فیلم نروژ که از هشتم تا هجدهم اکتبر در اسلو برگزار می شود به روی پرده می رود.

این فیلم که تهیه کنندگی آن را «جواد نوروزبیگی» برعهده دارد ، نامزد یازده سیمرغ جشنواره فیلم فجر شد و سیمرغ بهترین صدابرداری،بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، دیپلم بهترین کارگردانی و سیمرغ ویژه هیات داوران را از مهمترین فستیوال سینمای ایران ربود.

در خلاصه داستان این فیلم آمده : تو می‌دونی من از چیه مارادونا خوشم می‌آد؟ از اینکه تو زندگیش هیچوقت واقعیت و رویا براش مرز نداشت، وقتی بازی می‌کرد با همه وجودش بازی می‌کرد، پرواز می‌کرد، بازی نمی‌کرد، وقتی معتاد شد یه کوه کوکائین می‌ریخت جلوش، د بکش همه چیزو، تا تهش می‌رفت، خودشو لوس نمی‌کرد… همه‌اش برای این بود که واقعیت و رویا براش مرز نداشت، اگه هم داشت اون نمی‌تونست مرزشونو تشخیص بده.

به گزارش تسنیم،گلاب آدینه،سعیدآقاخانی،ویشکاآسایش، هومن سیدی،جمشیدهاشم پور،بابک حمیدیان، صابرابر، پانته آپناهی ها، مهساعلافر، علی استادی، سارابهرامی، سهی بانو ذوالقدر، میثاق زارع، محمدکارت، سجاد تابش و حامد ثابت در این اثر سینمایی ایفای نقش کرده اند.

مقاله قبلیسرقت ۶۰۰ میلیونی با مدارک گمشده
مقاله بعدیعذرخواهی فیلم‌نامه‌نویس «استیو جابز» از مدیرعامل اَپِل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.