بنابه به گزارشات رسیده  ممنوع الملاقات کردن یکی از زندانیان سیاسی زندان اوین به دلیل خوداری از پوشیدن لباس زندان که مندرس و آلوده به بیماری پوستی است.

روز یکشنبه ۱۹ مرداد ماه زندانی سیاسی برنا فرشیدی ۲۲ ساله با محکومیت ۱ ساله که نزدیک به ۳ ماه در بند ۶ زندان اوین زندانی است از پوشیدن لباسهای آلوده به بیماریهای پوستی ومندرس زندان به هنگام ملاقات خودداری کرد.

این امر موجب شد تا زندانبانان ولی فقیه از ملاقات وی با خانواده اش ممانعت به عمل آورند. لازم به ذکر است که زندانبانان به منظور تحقیر کردن زندانیان سیاسی آنها را مجبور می کنند تا به هنگام ملاقات لباسهای آلوده زندان را بپوشند.

این تصمیم ضدبشری به دستور بازجو علوی از شکنجه گران و جنایتکاران علیه بشریت گرفته شده و به اجرا گذاشته شده است .
لازم به یاد آوری است که مادر او زندانی سیاسی خانم سعیدی در حال حاضر در بند زنان زندان اوین زندانی می باشد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، دستگیری و محکومیت غیر انسانی این مادر و فرزند و ممنوع الملاقات کردن فرزندش را به عنوان بخشی از جنایتهای علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به شورای امنیت سازمان ملل است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
۲۵ مرداد ۹۳ برابر با ۱۶ اوت ۲۰۱۴
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیداعش، مردان یک روستای ایزدی را قتل عام کرد
مقاله بعدیاستقبال چینی‌ها فیلم «تربیت اژدها» را 500 میلیون دلاری کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.