مادر سهیل عربی گفت این زندانی عقیدتی به دلیل اعتصاب غذا در اعتراض به شرایط زندان ممنوع الملاقات شده و مسوولان زندان تهران بزرگ تلاش کرده‌اند او را وادار به نوشتن دستخطی کنند که طبق آن مسوولیت عواقب اعتصاب غذا به عهده خود سهیل عربی است.

سهیل عربی به دلیل ابراز عقیده در فیس‌بوک، از آبان ماه ۱۳۹۲ در زندان‌های اوین تهران، رجایی شهر کرج و ندامتگاه مرکزی تهران بزرگ زندانی است و بارها به نشانه اعتراض اعتصاب غذا کرده است، فرنگیس مظلوم مادر سهیل عربی روز هشتم خرداد به کمپین گفت پس از مراجعه آنان برای ملاقات با زندانی در روز هفتم خرداد، مسوولان زندان پس از ساعت‌ها معطلی به گفته‌اند سهیل عربی به دلیل دعوا ممنوع الملاقات شده و نمی‌تواند خانواده‌اش را ببیند.

مادر سهیل عربی گفت: «این هفته هم طبق معمول دوشنبه‌ها، با خواهر سهیل، یک روز تمام وقت گذاشتیم و از تهران تا ورامین رفتیم، مامور زندان اول گفت به بیمارستان اعزام شده، بعد که شماره بیمارستان را خواستیم بهانه آوردند و بعد از دو سه ساعت اعلام کردند به دلیل دعوا ممنوع الملاقات شده و نمی‌تواند بیاید، ما هم با دلشوره برگشتیم و تا امروز (هشتم خرداد) که تلفنی تماس نگرفت، خیالمان راحت نشد.»

فرنگیس مظلوم گفت سهیل عربی روز هشتم خرداد در تلفن کوتاهی از زندان، اعلام کرده ممنوعیت ملاقاتش نه به دلیل دعوا بلکه به دلیل اصرار بر اعتصاب غذا بوده و ماموران این زندانی عقیدتی را برای نوشتن دستخطی مبنی بر پذیرش عواقب اعتصاب غذا، تحت فشار قرار داده‌اند و پس از مقاومت، او را ممنوع الملاقات کرده‌اند.»

مادر سهیل عربی به کمپین گفت مسئولان زندان تهران بزرگ، با اطلاع ندادن به خانواده، موجبات آزار و اذیت خانواده‌های زندانیان را فراهم می‌کنند: «گیرم ممنوع الملاقات کردند، چرا به ما اطلاع ندادند تا برای مرخصی گرفتن از کار و زندگی رفتن این همه راه آزار نبینیم؟ معلوم است یا قصد آزار خانواده‌ها را دارند یا اصلا برایشان اهمیتی ندارد.»

فرنگیس مظلوم گفت فرزندش در اعتراض به آن چه شرایط اسفناک زندان تهران بزرگ خوانده، اعتصاب غذا کرده است: «سهیل از یک ماه پیش در اعتراض به وضعیت اسفبار زندان تهران بزرگ اعتصاب غذا کرده، وضع بهداشت و درمان زندان صفر است و هرکس آنجا مریض شد باید خودش خوب شود. زندانیان خطرناک و معتاد را علیه زندانیان سیاسی تحریک می‌کنند، وضعیت آنقدر افتضاح و غیربهداشتی است که سهیل درخواست کرده او را به سلول انفرادی بفرستند ولی این کار را هم نکرده‌اند.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ سهیل عربی آبان ۱۳۹۲ از سوی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، در ایران بازداشت و ابتدا به اتهام سب النبی (دشنام به پیامبر اسلام) به اعدام محکوم شد ولی با اطلاع رسانی و تلاش خانواده و وکلا، حکم اعدام او در دیوان عالی کشور لغو شد و در دادرسی مجدد، به هفت سال و نیم زندان و دو سال تحقیقات مذهبی (برای اثبات پشیمانی) و دو سال ممنوع الخروجی پس از آزادی محکوم شد.

مقاله قبلیواکنش پوران درخشنده به ماجرای تلخ تجاوز در مدرسه غرب تهران
مقاله بعدیروسیه: نیروهای خارجی هر چه زودتر جنوب سوریه را ترک کنند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.