جنبش طالبان روز، یکشنبه پخش موسیقی و حضور زنان مجری در شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی ولایت قندهار در جنوب افغانستان را ممنوع کرد.

وزارت فرهنگ و اطلاع‌رسانی محلی در ولایت قندهار این خبر را اعلام کرد. نهاد وابسته به وزارت اطلاع رسانی و فرهنگ در قندهار با صدور دستورالعملی جدید خطاب به رادیوها و تلویزیون‌های محلی، پخش موسیقی و برنامه‌هایی  که در آنها صدای زنان شنیده می‌شود، ممنوع کرده است.

این وزارتخانه برنامه‌هایی را که زنان به نوعی در آن حضور دارند را ممنوع کرده است.

خبرگزاری پژواگ افغانستان گزارش داد، چند روز پیش طالبان گفته بودند، ممنوعیت پخش موسیقی در اماکن عمومی را اعمال خواهند کرد.

پیشتر طالبان به صراحت گفته بودند، کارمندان زن می‌توانند در آینده به محل کار خود طبق ضوابط مربوطه بازگردند. طالبان روز جمعه زنان کارمند در بخش بهداشت را به بازگشت به محل کارشان فراخواندند.

تصمیم برای ممنوعیت پخش موسیقی و فعالیت زنان همزمان با ورود هبت الله آخوندزاده رهبر طالبان به شهر قندهار از خارج این کشور گرفته شده است. او نشست‌هایی با رهبران سیاسی طالبان در چارچوب رایزنی‌ها برای تشکیل دولت جدید برگزار کرده است.

مقاله قبلی«خزنده» با بازی بنسیو دل تورو و جاستین تیمبرلیک برای نتفلیکس
مقاله بعدیروند صعودی بیماری و مرگ و میر در اغلب استان‌ها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده