ارانتینو فیلم جدیدش را تدوین مجدد نمی‌کند و به همین دلیل چینی‌ها «روزی روزگاری در هالیوود» را نمی‌بینند.

تارانتینو گفته است فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» را مطابق با خواست چینی‌ها تدوین مجدد نمی‌کند. به این ترتیب یک بار دیگر فیلمی از این کارگردان حداقل به صورت رسمی در چین به نمایش درنمی‌آید و چینی‌ها نمی‌توانند شاهد حضور لئوناردو دی کاپریو و برد پیت بر پرده سینماها باشند.

تارانتینو قبلا نیز با همین مشکل برای فیلم «جانگوی از بند رها شده» در چین مواجه شده بود و در نهایت پذیرفت تا تغییراتی در صحنه‌های خشن فیلم بدهد و صحنه‌های خشونت‌بار آن را حذف کند تا فیلمش بتواند در چین اکران شود اما این کار اهمیت زیادی نداشت زیرا وقتی فیلمش در نسخه جدید تدوین شده راهی سینماها شد، تنها ۲.۷ میلیون دلار فروش کرد در حالی که فروشی ۴۲۵.۴ میلیون دلاری را در سطح جهان تجربه کرده بود و مردم چین هم غالباً نسخه غیرقانونی آن را تماشا کرده بودند.

اکنون در حالی که فیلم جدید کوئنتین تارانتینو بیش از ۳۶۶ میلیون دلار در سراسر دنیا فروخته و چینی‌ها منتظر تماشای دی‌کاپریو و برد پیت بودند، و احتمال می‌رفت این فیلم فروش قابل توجهی در این کشور داشته باشد، به نظر می‌رسد این اکران منتفی شده باشد.

در حالی که شرکت سونی توزیع‌کننده فیلم است، مقامات چینی به این کمپانی نگفته‌اند چه مشکلی برای نمایش این فیلم وجود داشته است، اما یک منبع داخلی گفته است در حالی که فیلم قرار بود ۲۵ اکتبر(۳ آبان) در این کشور راهی سینماها شود، از برنامه اکران بیرون کشیده شده است. گفته شده این تصمیم پس از آن گرفته شد که شنان لی دختر بروس لی به خاطر نحوه نمایش شخصیت پدرش در فیلم شکایت خود را به وزارت ملی فیلم چین ارایه کرده است.

اعتراض دختر بروس لی به این است که پدرش به عنوان فردی مغرور و وراج نشان داده شده که تلاش دارد تا شخصیتی که پیت نقشش را ایفا می‌کند را به مبارزه بکشاند، در حالی که او چنین شخصیتی نبود.

تارانتینو پس از مطرح شدن این نظرات از فیلمش دفاع کرده بود و در کنفرانس مطبوعاتی در مسکو گفته بود قهرمان «اژدها وارد می‌شود» به نوعی مردی مغرور هم بود و نحوه حرف زدن او خیلی هم فروتنانه نبود.

گفته شده در صورتی که تارانتینو صحنه‌های مرتبط با بروس لی را حذف کند می‌تواند فیلمش را در چین به نمایش درآورد، شرطی که تارانتینو به آن تن نداده است.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، «روزی روزگاری در هالیوود» باید یکی از مدعیان اسکار امسال باشد و در حالی که با بودجه ۹۰ میلیون دلاری ساخته شده تاکنون ۳۶۶.۸ میلیون دلار در دنیا فروش کرده است.  سونی و تارانتینو تاکنون در این باره اظهار نظری نکرده‌اند.

مقاله قبلیادامه رسیدگی به اتهامات «شبنم نعمت‌زاده»
مقاله بعدیبازیگر «پولدارک» در نقش «داوینچی»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.