دولت چین اکران قسمت دوم انیمیشن سینمایی «من نفرت‌انگیز» را در این کشور آسیایی ممنوع اعلام کرد.

سسنما پرس گزارش داد؛ دولت چین با هدف کاهش دادن اشتیاق به تماشای انیمیشن‌های وارداتی به این کشور آسیایی از اکران جدیدترین محصول استودیو «یونیورسال پیکچرز» به نام «من نفرت‌انگیز ۲» (Despicable Me) ممانعت کرد.

سخنگوی «یونیورسال» با تایید این مطلب به پایگاه خبری هالیوود ریپورتر گفت که قسمت دوم انیمیشن «من نفرت‌انگیز» در چین اکران نمی‌شود. قسمت نخست این انیمیشن که در سال ۲۰۱۰ میلادی اکران شده بود نیز روی پرده سینماهای این کشور آسیایی نرفته بود.

ممنوع شدن اکران «من نفرت‌انگیز ۲» در چین در حالی است که روز گذشته سخنگوی اتحادیه جوانان کمونیست چین در روزنامه «بیجینگ یوث دیلی» ابراز امیدواری کرده بود که این انیمیشن سینمایی در این کشور اکران شود.

despicable_me_2_31511-1920x1200

در ماه ژوئن نیز انیمیشن استودیو «دریم‌ورکز» به نام «کرودها» (The Croods) دو هفته زودتر از موعد مقرر از روی پرده سینماهای چین برداشته شد. دولت درباره دلیل این اقدام اعلام کرد که این انیمیشن بر روی انیمیشن‌های ساخت آن کشور سایه انداخته بوده است. با این وجود انیمیشن «کرودها» توانست فروشی برابر با ۶۴.۲ میلیون دلار را برای خود در چین رقم بزند.

نکته جالب توجه درباره ممنوع شدن اکران «من نفرت‌انگیز ۲» این است که شاخه توزیع فیلم‌های وارداتی وب سایت «گروه فیلم چین» در آخرین برنامه زمان بندی اکران فیلم‌های سینماهای این کشور اعلام کرده است که انیمیشن «دانشگاه هیولاها» (Monsters University) از تاریخ ۲۳ اوت (یکم شهریور) روی پرده سینماهای این کشور آسیایی می‌رود.

مقاله قبلیهمكاري سينمايي بازيگر «مرد عنكبوتي» با كارگردان ايراني..
مقاله بعدیپیمان روشن ضمیر، وبلاگ نویس: احضاریه ای نگرفتم اما ماموران برای بردنم به زندان مراجعه کردند!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.