مل گیبسون در یک نشست خبری در سیدنی اعلام کرد که فیلمبرداری «لبه اره آهن بری» را در ماه سپتامبر در نیوساوت ولز آغاز خواهد کرد.

مل گیبسون با ساخت این فیلم بعد از حدود ۱۰ سال به عرصه کارگردانی باز می گردد. این فیلم که  بازگشت او به عرصه کارگردانی را رقم می زند به داستان دزموند تی.داس امدادگر جنگ جهانی دوم  در نبرد آمریکا و ژاپن در اوکیناوا می پردازد که به دلیل عقاید مذهبی حاضر به حمل اسلحه و کشتن کسی نمی شود و جان  ۷۵ نفر را در طول این نبرد نجات می دهد. او برای شجاعتش در جنگ شایسته دریافت مدال افتخار از دست هری ترومان، رییس جمهور وقت آمریکا، سه مدال قلب بنفش و یک مدال ستاره برنزی شد.

مل گیبسون در این نشست خبری به خبرنگاران گفت: داستان امدادگری که حاضر نیست اسلحه حمل کند و می خواهد جان افراد را در بدترین نقطه دنیا نجات دهد بسیار الهام بخش است. دزموند تی.داس مرد بسیار متواضعی بود که نمی خواست داستان شجاعت ها و موفقیت هایش را به رخ بکشد و امتیاز استفاده از داستان زندگی اش را به کلیسایی که همیشه به آنجا می رفت واگذار کرده بود که پس از مرگش این امتیاز فروخته شد و من تمام تلاشم را می کنم که یک فیلم تمام عیار درباره او بسازم.

قرار است در این فیلم اندرو گارفیلد بازیگر فیلم محبوب «مرد عنکبوتی» نقش تی.داس را در کنار سام ورتینگتون، وینس وان بازی کند.

فیلم «لبه اره آهن بری» پنجمین فیلم مل گیبسون بازیگر برنده اسکار، در مقام کارگردانی است . او پیش از این «آخر الزمان»، «مصائب مسیح»، «شجاع دل»، «مرد بدون چهره» را کارگردانی کرده است.

به گزارش مهر به نقل از گاردین،  بر طبق پیش بینی های انجام شده ساخت این فیلم در نیوساوت ولز موجب ایجاد ۷۲۰ شغل شده و ۱۹ میلیون دلار به اقتصاد محلی کمک می کند.

مقاله قبلیمورگان فريمن برای یک پروژه اکشن قرارداد بست
مقاله بعدیانتقاد مجدد مایکل مور از دولتمردان آمریکا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.