مل بروکس یکی از چهره‌های اسطوره‌ای سینما، در انیمیشن دراکولایی صداپیشگی می کند.

 مل بروکس برنده جایزه امی، گرمی، اسکار و تونی 40 سال پس از این که در فیلم «فرانکشتین جوان» بازی کرد، اکنون در انیمیشن «هتل ترانسیلوانیا 2» در نقش پدر دراکولا حضور می یابد.

«هتل ترانسیلوانیا 2» ادامه ای بر انیمیشن قسمت اول به همین نام و محصولی از سونی پیکچرز است.

در این انیمیشن بروکس در نقش ولاد پدر باستانی، نامیرا و بدخلق شخصیت دراکولا نقش آفرینی می کند. این در حالی است که آدام سندلر صدای شخصیت دراکولا را بیان می کند.

داستان این انیمیشن در ادامه انیمشن سال 2012 است و قصه ورود ولاد به هتل را برای گردهمایی خانوادگی تصویر می کند.

بروکس درباره نقشش در این انیمیشن گفت: با شخصیت ولاد ساعت‌های خوشی را می گذرانم. او خیلی کهنسال است و آدم پیچیده بامزه‌ای است. در حقیقت او خودم را به یادم می آورد.

در عرصه بین المللی سونی می خواهد از ستارگان محلی برای صداآفرینی در نسخه های غیرانگلیسی استفاده کند.

طبق برنامه ریزی‌ها «هتل ترانسیلوانیا» 25 سپتامبر 2015 در سینماها اکران می‌شود. سندلر در نقش تهیه کننده نیز حضور دارد و رابرت اسمیگل با همراهی آلن کوورت و بن ویزبرن فیلمنامه این فیلم انیمیشن را نوشته اند. گندی تارتاکوفسکی ادامه این انیمیشن را مثل قسمت اول کارگردانی کرده است.

«هتل ترانسیلوانیا» با بودجه 58 میلیون دلار، به فروشی 358.4 میلیون دلاری در جهان دست یافت.

h_brooksmel

فیلم کمدی انیمیشن «هتل ترانسیلوانیا» به شیوه سه‌بعدی توسط سونی پیکچرز انیمیشن تهیه شد و کلمبیا پیکچرز توزیع‌کننده آن بود. کارگردان این فیلم گِندی تارتاکوفسکی سازنده «جک سامورایی»، «آزمایشگاه دکستر» و «تایتان» هم هست.

در فیلم اول آدام سندلر، سلنا گومز، اندی سمبرگ، کوین جیمز، فران دریچر، جان لوویتز، سی لو گرین، استیو بوسکمی، مدلی شائون و دیوید اسپید صداپیشگان بودند.

داستان فیلم اول درباره یک دراکولا است که صاحب هتل ترانسیلوانیاست؛ هتل پنج‌ستاره‌ای که همواره میزبان تمام هیولاهای دنیاست. او به مناسبت تولد ۱۱۸ سالگی دخترش به نام مِیوِس (با صداپیشگی گومز) می‌خواهد مهمانی بگیرد. در این هنگام یک جوان معمولی که هیولا نیست به نام جاناتان (با صداپیشگی سمبرگ) وارد هتل می شود. دراکولا موظف است که از دخترش محافظت کند و اجازه ندهد در عشق پسر غرق شود.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، مل بروکس (زاده ۲۸ ژوئن ۱۹۲۶) کارگردان، بازیگر کمدی، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی برنده جایزه اسکار است. او به خاطر نوشتن فیلمنامه «تهیه‌کننده‌ها» (ساخته خودش، ۱۹۶۸) جایزه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را به‌دست آورد. آبان ماه امسال بزرگداشت او با یادآوری بازی‌اش در فیلم «فرانکشتین جوان» از سوی کمپانی فوکس قرن بیستم برگزار شد.

www.92y.org

مقاله قبلیقیمت نفت به پائین ترین سطح در 50 ماه اخیر رسید!
مقاله بعدیتغییر شکل جیک جیلنهال برای بازی در نقش جدید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.