باستان شناسان مصری مقبره ای حاوی ۵۰ مومیایی را در صحرای جنوب قاهره کشف کرده اند. این مومیامی ها به دوره پادشاهی بطلمیوسی تعلق دارند.

باستان شناسان مصری یک مقبره حاوی ۵۰ مومیایی را کشف کرده اند.

۱۲ مومیایی مربوط به کودکان هستند که درون اتاقک هایی به عمق ۹ متر در سایت «تونه الجبل»، در جنوب قاهره کشف شده اند.

3033659

 اتاق های مذکور از سنگ ساخته شده اند و به یک خانواده طبقه متوسط تعلق دارند که طی دوره پادشاهی بطلمیوسی (۳۰۵-۳۰ قبل از میلادی مسیح) می زیسته اند. دودمان پادشاهی بطلمیوسی به دست بطلمیوس یکم ، یکی از سرداران اسکندر مقدونی و پس از مرگ او پایه گذاری شد.

 هویت آنها فاش نشده اما روش مومیایی کردنشان نشان می دهد آنها موقعیت برتری در جامعه داشته اند.

مصطفی وزیری، دبیر کل شورای عالی آثار باستانی اعلام کرده باستان شناسانی که موفق به این کشف شده اند، اثری از نام های نوشته شده به خط هیروگلیف نیافته اند.

3033660

علاوه براین مومیایی ها، سفال و تابوت های رنگارنگ مومیایی را نیز از زیر زمین خارج کرده اند.

به گزارش مهر به نقل از ایندپندنت،  برخی از مومیایی های کشف شده در پارچه کتان پیچیده شده بودند و برخی دیگر درون تابوت های سنگی قرار داشتند.

مقاله قبلیکاوشگر «کنجکاوی» جاذبه مریخ را اندازه گرفت
مقاله بعدیزریوار ثبت جهانی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.