به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان، فارس به نقل از «دیلی‌استار» نوشت: یک مفتی سعودی به جرم تجاوز به دختر پنج ساله خود و شکنجه وی تا سرحد مرگ روز سه‌شنبه به هشت سال زندان و 800 ضربه شلاق محکوم شد.

ابن خبر در تارنمای خبری دیلی میل نیز درج پیدا نمود و آمده: «فیحان الغامدی» همچنین همچنین به پرداخت یک میلیون ریال سعودی دیه محکوم شد. این مبلغ معادل 270 هزار دلار آمریکاست. مبلغ دیه قرار است به همسر سابق الغمدی پرداخت شود.

مادر این دختر خواستار 10 میلیون ریال سعودی غرامت بابت مرگ دختر خود شده بود.

همسر دوم الغامدی که متهم به معاونت در جرم بود نیز به 10 ماه زندان و 150 ضربه شلاق محکوم شد.

article-2449709-189D031000000578-405_634x392

لمی، نام دختر این مفتی سعودی بود که در تاریخ 25 دسامبر سال 2011 با جراحات متعدد به بیمارستان برده شده بود. وی چند ماه بعد جان خود را از دست داد.

مقاله قبلیکشف مغز سالم یک انسان 4 هزار ساله
مقاله بعدیبه گفته روزنامه آمریکایی “وورلد تریبون”:نتانیاهو در آستانه صدور فرمان حملات هوایی به ایران است
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده