بنابه گزارشات رسیده  معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی در اعتراض به عدم درمان و مرخصی استعلاجی و فشارهای غیر انسانی صبح روز شنبه دست به اعتصاب غذا زد.

روز شنبه ۱۱ آبان ماه معلم بازنشسته زندانی محمد امین اگوشی که در زندان مرکزی زاهدان در تبعید بسر می برد با بستن لبهای خود اقدام به اعتصاب غذا نمود. او از۲ هفته پیش به رئیس زندان و سایر زندانبانان اعلام کرده بود که اگر به خواسته هایش که از حقوق اولیه انسانی او است رسیدگی نشود ناچار به اعتصاب غذا خواهد شد.

اما زندانبانان ولی فقیه شروع به تهدید کردن وی نمودند و صبح امروز پس از دوختن لبانش بجای رسیدگی به خواسته هایش، وی را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان مرکزی زاهدان منتقل کردند

خواسته های معلم بازنشسته زندانی به قرار زیر می باشد:

۱ـ درمان وی در یکی از بیمارستانهای خارج از زندان

۲ـ درصورتی که قادر به درمان وی نیستند به او مرخصی استعلاجی بدهند تا خود اقدام به درمان خویش نماید

۳ـ پایان دادن به فشارها، اذیت و آزارها و محدودیتهای غیر انسانی

معلم بازنشسته زندانی از بیماریهای مختلف و حادی رنج می برد که از جمله آن آسم شدید می باشد. فردی به نام خمر افسر نگهبان زندان هنگام انتقال این زندانی سیاسی به سلولهای انفرادی اجازه بردن داروی آسم به وی را نداد. اعتصاب غذا ، انتقال به سلولهای انفرادی و اجازه ندادن به وی برای بردن داروهایش ، جان این زندانی را در معرض خطر جدی قرار داده است .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، عدم درمان و وادار کردن این زندانی سیاسی به اعتصاب غذا و انتقال او به سلولهای انفرادی که جان وی را در معرض خطر جدی قرار می دهد ، محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده آخوند علی خامنه ای جنایتکار علیه بشریت و سایر آخوندهای همدست وی مانند آخوند صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه و آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات و رئیس شبکه شکنجه گران در ایران به دادگاه های جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۱آبان۱۳۹۲ برابر با ۲ نوامبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیگزارش فیس بوکی ظریف از دیدار با مقامات ترکیه
مقاله بعدیزندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان اعدام انتقام گیرانه ۱۶ زندانی را محکوم می کنند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.