انجمن تهیه کنندگان آمریکا اسامی فیلم های منتخب خود برای سال 2014 را معرفی کرد.

 بیست و ششمین دوره جوایز سالانه انجمن تهیه ‌کنندگان آمریکا (PGA) اسامی نامزدهای خود را در بخش‌ بهترین فیلم‌های سینمایی، انیمیشن و آثار تلویزیونی اعلام کرد.

«مرد پرنده ای» ساخته آلخاندرو گونزالس ایناریتو، «بچگی» ساخته ریچارد لینک‌لیتر، «نظریه همه چیز» ساخته جیمز مارش، «شکارچی روباه» ساخته بنت همر، «دختر رفته» ساخته دیوید فینچر، «تک‌تیرانداز آمریکایی» ساخته کلینت ایستوود، «هتل بزرگ بوداپست» ساخته وس اندرسن، «بازی تقلید» ساخته مورتن تیلدوم، «شب‌خیز» ساخته دن گیلروی، و «ضربه شلاق» ساخته دامین شازل نامزدهای بخش‌ فیلم‌ سینمایی برای دریافت جایزه داریل اف. زانوک هستند.

در میان این فهرست مشاهده نشدن فیلم هایی چون «شکسته نشده» ساخته آنجلینا جولی، «درون جنگل» ساخته راب مارشال، «سلما» ساخته آوا دوورنی می تواند غافلگیر کننده باشد.

سال پیش آلفونسو کوارون و دیوید هیمن تهیه ‌کنندگان فیلم «جاذبه» و آنتونی کاتاگاس، جرمی کلاینر، استیو مک‌کویین، برد پیت و دد گاردنر تهیه‌کنندگان «12 سال یک برده» جایزه داریل اف. زانوک را برای اولین بار به صورت مشترک دریافت کردند و در نهایت اسکار فیلم «12 سال بردگی» را برگزید. از 25 برنده قبلی انجمن تهیه‌کنندگان 18 برنده، اسکار بهترین فیلم را هم برده‌‌اند.

این در حالی است که تقریبا تمامی تهیه‌کنندگان عضو آکادمی اسکار عضو انجمن تهیه‌کنندگان نیز هستند.

در بخش بهترین انیمشن سال نیز نامزدهای انجمن تهیه ‌کنندگان عبارت هستند از «قهرمان بزرگ 6»، «کتاب زندگی»، «غول های جعبه ‌ای»، «چگونه اژدهای خود را تربیت کنید 2» و «فیلم لگو».

سال پیش «یخ‌زده» و کمپانی دیسنی به عنوان تهیه کننده آن، منتخب این انجمن بود و در نهایت به عنوان برنده اسکار نیز انتخاب شد.

«داستان وحشت آمریکایی» تولید شبکه اف‌ایکس، «فارگو» تولید اف‌ایکس، «قلب طبیعی» تولید اچ‌بی‌او، «روزولت: یک تاریخ شخصی» تولید پی‌.بی.‌اس و «شرلوک» تولید پی.‌بی.‌اس به عنوان نامزدهای بخش تلویزیونی انتخاب شدند.

این در حالی است که انجمن تهيه‌كنندگان آمريكا به تازگی كمپاني پلن بي انترتينمنت برد پيت را به عنوان دريافت‌كننده جايزه بينش سال 2015 خود انتخاب كرد. اين كمپاني فيلم «12 سال بردگي» را تهيه كرد كه برنده جايزه اسكار بهترين فيلم سال گذشته شد و همچنين فيلم «سلما» را ساخته كه در فصل جوايز امسال از رقباي جدي است.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، سه برنده این جوایز به انتخاب نزدیک به 6 هزار عضو این انجمن انتخاب می شوند تا جوایز خود را در بيست و ششمين مراسم سالانه جوايز انجمن منتقدان دريافت کنند. اين مراسم روز بيست و چهارم ماه ژانويه در سنتوري پلازاي هايات ريجنسي برگزار مي‌شود.

مقاله قبلیحجاب یا اسارت
مقاله بعدیمنتقد گاردین اعلام کرد؛ دو فيلم ايرانی در فهرست بهترين فيلم‌های پنج سال اخير
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.