فیلمی از امانوئله برکو فیلمساز و بازیگر فرانسوی، به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره فیلم کن انتخاب شد.

 فیلمی از امانوئله برکو فیلمساز زن فرانسوی درباره پا به سن گذاشتن با عنوان «سرت را بالا نگه دار» فیلم افتتاحیه شصت و هشتمین جشنواره فیلم کن در تاریخ ۱۳ ماه می (۲۳ اردیبهشت) خواهد بود.

سازمان‌دهندگان این جشنواره دیروز با اعلام این خبر افزودند این اولین باری است که از سال ۱۹۸۷ تاکنون فیلمی از یک کارگردان زن به عنوان افتتاحیه جشنواره کن انتخاب شده است.

فیلم برکو درباره بچگی تا بزرگسالی شخصیتی خلافکار به نام مالونی است و کاترین دونو، بنویی ماژیمل و سارا فورسایتر در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند.

این در حالی است که در اعلامیه جشنواره کن ابتدا گفته شده بود این اولین فیلمی از یک کارگردان زن است که افتتاحیه جشنواره کن به خود می‌بیند، اما این خبر بعدا تصحیح و یادآوری شد که فیلم «مردی عاشق» ساخته دایان کوریس در سال ۱۹۸۷ افتتاح کننده این جشن سینمایی بوده است.

در سال‌های اخیر جشنواره کن برای افتتاحیه بر فیلم‌هایی تمرکز کرده که ستارگان درجه یک بازیگر آن بوده‌اند. سال پیش «گریس موناکو» با بازی نیکول کیدمن فیلم افتتاحیه بود و سال ۲۰۱۳ «گتسبی بزرگ» با بازی لئوناردو دی کاپریو، در سال ۲۰۱۱ نیز «نیمه شب در پاریس» . فیلم امسال که فیلمی فرانسوی است به نظر می‌رسد کم سروصداتر از فیلم‌های سال‌های اخیر باشد.

تیری فرمو مدیر این جشنواره در این باره گفت: این انتخاب فوق‌العاده است و بازتاب دهنده اشتیاق ما برای این است که این جشنواره را با قطعه‌ای متفاوت آغاز کنیم که هم قوی و هم محرک باشد.

هنوز اعلام نشده این فیلم در بخش رقابتی هم جای دارد یا خیر. انتخاب رسمی بخش رقابتی روز پنج‌شنبه اعلام می‌شود.

امسال جوئل و اتان کوئن روسای بخش رقابتی جشنواره هستند، ایزابلا روسلینی رییس گروه داوران بخش نگاه ویژه و عبدالرحمان سیسکو رییس داوران بخش سینه فونداسیون.

جشنواره فیلم کن از ۱۳ ماه می شروع می‌شود و تا ۲۴ ماه می ادمه خواهد داشت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از لس‌آنجلس تایمز، امانوئله برکو در سال ۲۰۱۳ با فیلم «راه خودم» در شصت و سومین دوره برلیناله حضور داشت. فیلم او پس از نمایش در افتتاحیه جشنواره، از روز بعد در سینماهای فرانسه به نمایش در می‌آید.

مقاله قبلیپوتین اجازه نمی دهد تحریم های جدید نظامی علیه ایران وضع شود
مقاله بعدیرونمائی از تمبر کورش کبیر در اسرائیل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.