جشنواره فیلم لس‌آنجلس برندگان ۲۰۱۵ خود را  در بخش فیلم داستانی، مستند و فیلم کوتاه معرفی کرد.

استفانی آلین مدیر جشنواره گفت: ماموریت ما ایجاد ارتباط بین فیلمسازان با صنعت سینما است و بسیار از اعضای گروه داوری مان سپاسگزاریم که زمان و تخصصشان را در اختیار ما گذاشتند.

جایزه فیلم داستانی آمریکا به تاکشی فوکوناگا برای «خارج از دست من» رسید. جایزه فیلم داستانی جهانی نیز به بتا گاردلر برای «Flocken» تعلق گرفت و جایزه مستند به مو یانگ جین برای «عشق من، از رود نگذر» رسید. همه این فیلم ها برای اولین بار در این جشن سینمایی به نمایش درآمدند.

دلیلا والوت با دریافت جایزه میوز برای «تو می‌توانی این را حفر کنی» رسید و جایزه سالانه شبانگاه به ویت نگوین برای «خرد شدن جمجمه» تعلق گرفت. بردلی کاپلان جایزه تازه تاسیس شده «سایت گایست» (روح زمان) را برای «دزدی ماشین‌ها» دریافت کرد.

جایزه مخاطبان هم برای بهترین فیلم داستانی به «پوچا» به کارگردانی مایکل دویز و کاتلین مک لافلین اهدا شد. جایزه مخاطبان برای بهترین مستند بلند به دو فیلم «من استعداد دارم» به کارگردانی ناتالی جونز و «حالا اینجا باش» به کارگردانی لیلیبت فاستر تعلق گرفت.

جایزه بهترین اثر کوتاه داستانی به فیلم «دراما» ساخته تیان گوان و جایزه مستند کوتاه به «عاشق دلفین» ساخته کارم تابش رسید. جایزه بهترین فیلم کوتاه از نظر مخاطبان به «به جای او» ساخته کوین همدانی اهدا شد.

امسال ۷۴ فیلم بلند و ۶۰ فیلم کوتاه از ۳۵ کشور در این رقابت شرکت داشتند.

فیلم «مادر قلب اتمی» ساخته علی احمدزاده از فیلم‌هایی بود که به بخش رقابتی فیلم داستانی جهان راه یافته بود و در این جشنواره به نمایش درآمد. این فیلم که امسال از جشنواره فجر باز ماند، در بخش فروم جشنواره برلین نیز به نمایش درآمده بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، این جشنواره پنج شنبه به کار خود خاتمه داد.

مقاله قبلینيكول كيدمن: هاليوود زمين بازی عادلانه‌ای برای زنان نيست
مقاله بعدیوین دیزل به‌جای تلی ساوالاس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.