رئیس پیشین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری که به تازگی قصد خروج از کشور را داشته متوجه شد که ممنوع‌الخروج شده است.

جلوگیری از خروج رئیس پیشین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و یکی از فعالان حلقه انحرافی دولت دهم، به دلیل وجود موارد اتهامی تازه‌ای است که در دستگاه قضایی علیه وی مطرح شده است و به احتمال زیاد در آینده نزدیک بازداشت خواهد شد.

وی پیش از این به دلیل اتهاماتی در حوزه مسائل مالی و موضوعات دیگر، بازداشت شده بود که با واسطه‌هایی مورد عفو قرار گرفت.

به گزارش جهان؛  از سویی اکنون روشن شده‌ است که وی در آن مقطع با بازپرس خود تبانی کرده است. اعلام نظر بازپرس در خصوص اینکه اتهامات وارده متوجه وی نیست، احمدی‌نژاد را بر آن داشته بود تا با مراجعه به رئیس قوه قضائیه وقت و استناد به نظر بازپرس اینگونه القا نماید که برای فشار بر دولت، وی را متهم کرده‌اند.

مقاله قبلیکشته شد یکی دیگر از اعضای بسیج ایران در سوریه
مقاله بعدیچهره ها و گفته ها؛ گلچنینی از سخنان شاپور بختیار با تلویزیون جام جم، 2 می 1982
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.