دیده‌بان حقوق بشر سوریه می‌گوید، شبه‌نظامیان مورد حمایت سپاه پاسداران در دیرالزور چندین خانه و مغازه مخالفان رژیم اسد را مصادره کرده‌اند. گروه «ابوالفضل العباس» هم یک پمپ‌بنزین را “تصرف کرده است.”   

روز سه‌شنبه، سوم فروردین (۲۳ مارس) دیده‌بان حقوق بشر سوریه مستقر در لندن به نقل از «منابع موثق» گزارش داد که نیروهای تحت حمایت جمهوری اسلامی در المیادین، واقع در شرق استان دیرالزور دست‌کم ۱۰ خانه مسکونی و ۳۰ مغازه را مصادره کرده‌اند. 

به گفته این گروه حقوق بشری، آنها خود را محق می‌دانند چون املاک مصادره‌شده متعلق به مخالفان رژیم بشار اسد است. 

در این گزارش آمده است که برخی از خانه‌ها و مغازه‌های مصادره‌شده در حال حاضر به مقر نظامی تبدیل شده‌اند و برخی نیز به «تیپ ال شیخ» واگذار شده‌اند که اجاره آنها را فرماندهان این «تیپ» دریافت می‌کنند. 

دیده‌بان حقوق بشر سوریه نوشت، در تاریخ ۱۳ مارس نیز شبه‌نظامیان «تیپ ابوالفضل العباس» که مورد حمایت سپاه پاسداران هستند پمپ بنزین القلعه در منطقه البلعوم در حومه شهر المیادین را تصرف کرده‌اند. 

خرید املاک و مستغلات «به‌نفع جمهوری اسلامی»

در ادامه گزارش آمده است که صاحبان پمپ بنزین به عدنان السعود، فرمانده این گروه، شکایت کرده‌اند اما او گفته است که پمپ بنزین اجاره شده و اجاره آن را بعداً پرداخت خواهد کرد. 

به گفته دیده‌بان حقوق بشر سوریه، عدنان السعود در شهر المیادین در یک سبزی‌فروشی و یک نانوایی کار می‌کرده و با ورود داعش از شهر گریخته است. او پس از آن که نیروهای رژیم اسد و شبه‌نظامیان مورد حمایت جمهوری اسلامی منطقه را تصرف كردند، به المیادین بازگشته و با حمایت سپاه پاسداران جمهوری اسلامی گروه «ابوالفضل العباس» را تشکیل داده است. 

«منابع معتبر» به دیده‌بان حقوق بشر سوریه گفته‌اند که عدنان السعود نقش بسزایی در خرید املاک و مستغلات در منطقه المیادین «به نفع جمهوری اسلامی» دارد.

 دویچه وله نوشت؛ گفته می‌شود که این گروه از شیعیان بومی، پناهندگان شیعه و جنگجویان داوطلب خارجی به‌ویژه عراقی تشکیل شده است.

مقاله قبلیعفو بین‌الملل خواهان آزادی فوری زندانیان سیاسی ایران شد
مقاله بعدیماموریت‌های ناسا در جستجوی هوش فرازمینی اعلام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.