حسن مهری رئیس پلیس فرودگاههای جمهوری اسلامی ایران از ممنوعیت پرواز زنان بدحجاب خبر داد.

مهری اظهار داشت: ”طرح امنیت اخلاقی با قدرت در تمامی فرودگاههای کشور اجرا می شود. بر اساس این طرح از ورود بدحجابها به سالنهای فرودگاه جلوگیری می شود. این افراد در مرحله اول تذکر دریافت می کنند و در صورتی که حجابشان را اصلاح نکنند حق ورود به سالن و پرواز را ندارند.”

وی با اشاره به استفاده از دستگاههای کنترل الکترونیکی در فرودگاهها افزود:” تمامی فرودگاهها به ایکس ری و دستگاههای کمک بازرسی مجهزند. همچنین در فرودگاههای بین المللی علاوه بر این دستگاهها از دستگاههای بادی اسکنر نیز استفاده می کنیم.”

به گزارش مهر؛ وی با اشاره به کاهش کشف شیشه در فرودگاههای کشور، تاکید کرد:” بیشتر مشروب های کشف شده در فرودگاه توسط اتباع خارجی که به قوانین کشور آگاهی ندارند وارد می شود که پس از کشف با دستور قضایی منهدم می شود.”

مقاله قبلینمایندگان مجلس جمهوری اسلامی: با هرگونه محدودیت در فعالیتهای اتمی مخالفیم
مقاله بعدیتیم فوتبال ایران تحت شدیدترین تدابیر امنیتی وارد ورزشگاه بیروت شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.