سخنان اخیر مریل استریپ درباره متعصب و نژادپرست بودن والت دیسنی واکنش‌های متفاوتی را برانگیخت.

 مریل استریپ روز هفتم ژانویه در مراسم اهدای جوایز انجمن ملی منتقدان حاضر شد و جایزه بهترین بازیگر زن را به اما تامپسون برای بازی در فیلم “نجات آقای بنکس” در مقابل تام هنکس اهدا کرد.

اما او از فرصت سخنرانی اش استفاده کرد تا سخنان بحث برانگیزی درباره والت دیسنی بزند. او والت دیسنی را به عنوان مردی معرفی کرد که تمایلات نژادپرستانه داشت و از یک گروه دارای نفوذ ضدیهودی حمایت می کرد و نسبت به جنس مونث متعصب بود.

یکی از مشاوران جوایز اسکار که از سخنان استریپ متعجب شده در این باره گفت: “با خودم فکر کردم، اوه، او لازم نبود این کار را بکند. او دارد برای بازی در فیلمی که مانند یک نامه عاشقانه به دیسنی می ماند به اما تامپسون جایزه می دهد! اما او مریل استریپ است و می تواند هرچه دلش خواست بگوید.”

با وجود اینکه سخنان استریپ به سرعت پخش شد، ناظران صنعت سرگرمی باور دارند که با این کار او اعتبار هیچ کس زیر سوال نرفت. به گفته یکی از مشاوران جوایز؛ فیلم امسال استریپ یعنی “آگوست: اوسیج کانتی”، شانسی برای دریافت اسکار بهترین فیلم نداشت و در نتیجه صدمه خاصی به آن وارد نشد.

از طرف دیگر به گفته یکی از اعضای آکادمی، نظرات ضد دیسنی استریپ به احتمال زیاد به اعتبار فیلم “نجات آقای بنکس” نیز صدمه ای نخواهند زد. این عضو آکادمی گفت: “من طرفدار پر و پا قرص خانم استریپ، خانم تامپسون و خود آن ضد یهودی بزرگ یعنی دیسنی هستم، در حالی که خودم یهودی هم هستم. مطمئنا این مسایل مرا از رای دادن به فیلم “نجات آقای بنکس” باز نخواهند داشت.”

در حقیقت این همان نکته ای بود که استریپ می خواست به آن اشاره کند. استریپ از دوستش اما تامپسون تجلیل کرد و گفت که هنر می تواند هنرمندی را که تعصبات زیادی دارد، رها سازد، به طور مثال دیسنی با تمام عیب هایش برای میلیون ها نفر شادی به ارمغان آورد.

محقق فیلم و موسیقی دانشگاه کلمبیا دیوید هاجو در این باره گفت: “مطمئن ام که این قصد اصلی استریپ نبود، اما او با این کارش با موقعیت استراتژیک اصلی فیلم موافقت کرد. کمپانی دیسنی این فیلم را ساخت تا با نشان دادن این حقیقت که دیسنی یک انسان واقعی بود و تنها به عنوان یک نماد صنعتی برای سرگرمی مطرح نیست، بتواند محبوبیت برند دیسنی را بالاتر ببرد. یک انسان واقعی بودن هم به این معنی است که انسانیت‌تان عیب و نقص هایی داشته باشد و مریل استریپ هم دقیقا به ما عیب و نقص های والت دیسنی را به عنوان یک انسان نشان داد.”

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،سخنگویان استریپ هنوز نظری درباره این اتفاق نداده اند. با این حال چندی از متخصصان کمپانی دیسنی اعلام کردند که استریپ خیلی عادلانه درباره دیسنی رفتار نکرده است.

http://www.joblo.com/movie-news/the-good-the-bad-and-the-badass-meryl-streep

مقاله قبلیمعرفی برندگان گلدن گلوب در بخش سینما
مقاله بعدیآتشکده نقاره‌خانه در بند تیرهای برق
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.